Η πίπα του παππού μάτια μου

Posted: Σεπτεμβρίου 22, 2007 in Χωρίς κατηγορία

Ξενοδοχείο 3ΧΧΧ «Aachen» 41 χμ εθνικής οδού Αθηνών – Λαμίας ώρα 22:30

Ο Κώστας Μαρκόπουλος βρίσκεται στην είσοδο του περιβοήτου «ναού του έρωτα» ξενοδοχείου. Περπατάει προς τη ρεσεψόν με στιβαρό και (απο)φασιστικό βήμα προς τη ρεσεψιόν. Ο αλλοδαπός έλληνας ρεσεψιονίστ τον χαιρετίζει.

-Καλήσπέρας σας

-Καλησπέρα, θέλω ενα δωμάτιο

-Με τζακούζι η χωρίς;

-Με

-Πειμένετε παρέα;

-Όχι

-Την περιμένετε να έρθει σε λίγο;

– Όχι δε τη περιμένω καθόλου

-Τότε…πως και…;

-Θέλω ένα δωμάτιο για την πάρτη μου. Αυτό.

-ΟΚ, αλλά έχουμε μόνο δίκλινα

-Δε με νοιάζει, θέλω ένα δωμάτιο.ΤΩΡΑ.

– Ντάξει φιλαράκι, ντάξει μη φωνάζεις. Καταλάβαμε.

Ο Κώστας Μαρκόπουλος, ετών 27, κιλών 96, αναστήματος 171 εκατοστών, αποτυχημένος πτυχιούχος γεωπονικής και νυν εργαζόμενος στο γραφείο δημοσίων σχέσεων του πρώην σεξολόγου και νυν λόγω ασυμβίβαστου βουλευτή Βαίτση Αποστολάτου παίρνει το κλειδί και ανεβαίνει τα σκαλιά που πριν μερικά λεπτά είχαν πληθεί με χλωρινή «Κλινέξ άρωμα λεμονιού». Μυρίζει. Θυμάται τα παιδικά του χρόνια. Κάτι σα τον Μαρσέλ Προύστ που έφαγε το κουλουράκι. Μόνο που ο Κώστας έτρωγε λεμόνια, γιατί του αρέσανε τα ξινά από τότε.

Ο Κώστας Μαρκόπουλος που η πιο μικρή σχέση του διήρκεσε 6 μήνες και η μεγαλύτερη 6 χρονια και έναν αποτυχημένο αρραβώνα, γιατί δύο σχέσεις είχε όχι παραπάνω, αρχίζει και αισθάνεται πάλι. Ο Κώστας Μαρκόπουλος που τα κορίτσια στο σχολείο των φωνάζανε «Κώστας ο Χυλόπιτας» νιώθει ευτυχισμένος μετά από πολύ καιρό. Επιτέλους.

Ο Κώστας Μαρκόπουλος μπαίνει στο δωμάτιο 32, ανοίγει το μηχανισμό του τζακούζι. Γδύνεται και ρίχνει μέσα τα ρούχα του. Αφού δε κάνει αυτός υδρομασάζ ας κάνουν εκείνα. Κάθεται στο κρεβάτι με τα λεοπαρδαλέ σεντόνια, ευτυχισμένος γιατί δε περιμένει καμία Σαλώμη ναρθει να του πετάξει τα πέπλα έξω. Και κοιτάει ανέμελα το θολωμένο τζάμι. Το τζάμι θόλωσε από τα αγκομαχητά των ενοικών του γειτονικού δωματίου 33. Στο δωμάτιο 33 όπου μια 200 κιλών χορεύτρια, φορώντας ροζ στολή μπαλέτου βατεύει απεγνωσμένα έναν 16χρονο σπυριάρη νεολαίο του ΚΚΕ σ-δ (σαδιστικό – μαζοχιστικό) και εκείνος περιχαρής αναφωνεί «Κάνε με άλογο μάτια μου!!!».

Ο Κώστας Μαρκόπουλος έχει φτάσει σε σημείο εκστασιασμού, επιτελούς θα ικανοποιήσει όλα τα ανομολόγητα, ανώμαλα και αναίσχυντα πάθη του. Και μόνος του που’ναι και πιο δύσκολο, όπως έχει πει και ο Κώστας Τσάκωνας. Κρατάει σφιχτά στα χέρια του το πολύτιμο περιοδικό που κουβαλούσε σε όλη τη διαδρομή και είναι έτοιμος να το ανοίξει. Κάπου εδώ φίλε αναγνώστη είναι που νομίζεις ότι θα σκάσει το παραμύθι ότι το περι ου ο λόγος περιοδικό είναι το «Καλειδοσκόπιο». Όχι φίλε μου, όχι μη τρελαθούμε τελείως. Ανοίγει λοιπόν ένα παλιό τεύχος Playboy έτσι για να γουστάρουμε.

Ο Κώστας Μαρκόπουλος ετοιμάζεται για τη στιγμή που οι πλανήτες θα συγκρουστούν, που τα ηφαίστεια θα ξεσπάσουν μανιασμένα να καταπιούν το σάπιο δυτικό πολιτισμό, που θα γίνει ένα με τον ήλιο, που σα καντηλαναύτης θα ανάψει σε μια απεγνωσμένη στιγμή το κερί του για να φωτίσει το κόσμο. Γιατί τι άλλο άλλωστε είναι ο έρωτας πέρα από μια αλαζονική πράξη αυτοεπιβεβαίωσης; Από μια χαζά γλυκιά στιγμή για να κρατηθείς εκεί που νομίζεις ότι όλα έληξαν. Τι άλλο πέρα από μια τρυφερή αγκαλιά που τη ζητάς και δεν την έχεις πάρει εδώ και πολύ καιρό από κανέναν; Αγκομαχάει και ιδρώνει την ώρα που σκέφτεται ότι μάλλον θα πάει φυλακή εξαιτίας του τρομακτικού ποσού που χρωστάει στο προποτζίδικο της γειτονιάς του. Εδώ και δύο χρόνια παίζει κάθε φορά τη Sunderland διπλό καi over, έτσι χωρίς λόγο. Αγχώνεται σκέφτεται τα σίδερα της φυλακής, τη ζωή στο κελί, τη πεθερά που δεν είχε ποτέ. Αγχώνεται, τα παρατάει όλα σύξυλα. Τρέχει στο παράθυρο, το ανοίγει , κάθεται μπροστά του φορώντας το κόκκινο μποξεράκι του, κοιτάει τα καμιόνια με τα κοτόπουλα που περνάνε και αρχίζει να κουναέι τα χέρια του σα μαέστρος. Πάντα ήθελε να διευθύνει μια ορχήστρα. Η χοντρή μπυροκοιλιά του στέκεται τρανή αντιμέτωπη με το κρύο αέρα. Μουρμουρίζει δυνατά ένα ρυθμό από ταμπούρλο που τόσο αγαπάει. Σκέφτεται «Παέι κουφάλες ήρθε το τέλος» και φωνάζει με όλη τη δύναμη της βαρβαρικής του ψυχής.

«ΝΑ ΠΑΝΕ ΝΑ ΓΑΜΗΘΟΥΝΕ ΟΛΑ ΡΕ!!!!!!!!»

το ότι όλο το ξενοδοχείο του απάντησε εν χορώ και με μια φωνή «Σκάσε ρε μαλάκα, πηδάμε τώρα» ελέγχεται ως ανακριβές.

Γιώργος «απολύομαι ψαρούκλες τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες» Ρομπόλας ο 2ος (νομίζω)

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η tokaleidoskopio λέει:

    Απάντηση στο Α.Χ. ΧΑΝΤΖΗ (όπου Χ=χέσε μας) Ρε δε τη συνεχίζω τη συνομιλία μαζί σου, έχω καλύτερα πράγματα να κάνω. Να πας να κλαδάψεις καμιά ελιά και να κόψεις καμιά ταινία για μοντάζ, που μου θες να κλείσεις και διαφημίσεις, να πας να κλείσεις καμιά πόρτα μεντεσέ ε μεντεσέ.

    Απάντηση σε V φορ τσιγγούνης: Βαγγελάκη ελπίζω να μη το γύρισες και να θες αντρικά χάδια…έχουμε ξεφύγει εδώ μέσα.

    Απάντηση σε xxristos: Να σου πω….εσύ δε καίγεσαι γιατί αν πιάσεις φωτιά φοβάσαι μετά να μπεις στο νερό έτσι; ΧΑΑΧΑΧΧΑΑΧΑΧΧΑ

    ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΟΡΙΤΣΑΡΕΣ ΜΟΥ!!!

  2. Ο/Η A. X. Χαντζής λέει:

    Φίλε Γ.Π. Ρομπόλα (όπου Π πρόεδρος) αυτά που έγραψα είναι βασικές γνώσεις από το βιβλίο του Χρήστου Σωτηρακόπουλου «10 βασικές γνώσεις για το Παγκόσμιο Ποδόσφαιρο από την εποχή του Νταλγκλίς» . Αν εσύ δεν τα ξέρεις, δε σου φταίει κανείς. Ή μάλλον σου φταίει. Η τάση σου όλα αυτά τα χρόνια για προεδριλίκι. Εγώ τον μόνο Κώστα που ξέρω είναι ένας ειδικός στις μεταφορές μπαλονιών και ο Κώστας Κουκοδήμος, γνωστός ιπτάμενος ποδηλάτης. Γκέγκε;

    Όσο για εσένα αυτοαποκαλούμενε V for Vaggos, μέχρι να απολυθείς θα κάνεις καράφλα και θα πεις το ψωμί Παναγιώτη. Κατάλαβες; Άσε τους χορούς, και διάβασε C, γιατί εσένα και τον Παρία δεν σας βλέπω καλά.

    Αυτά.

    Τέλος, δεν προτιμάμε φούρνο, γιατί μπορούμε να καούμε και μονάχοι μας, όπως έχει αποδείξει έμπρακτα και ο Σπίνουλας.

    Τις καληνύχτες μου στον Αρούλη.

  3. Ο/Η xxristos λέει:

    Ρε παιδιά γιατί δεν επιλέγατε φούρνο μικροκυμάτων ή απλό? Γιατί ταλαιπωρείστε?

  4. Ο/Η V for Vangelis λέει:

    Ρόμπο άκου και αυτό: Απολύομαι στραβάδια, το κορμί μου θέλει χάδια.

  5. Ο/Η tokaleidoskopio λέει:

    Φτάνει πια , φτάνει πια αυτός εμπαιγμός φτωχέ ποιητίσκο Α.Χ.Χ. Χαντζή, όλα αποκαλύφθηκαν. Το post ήταν δόλωμα για να τσιμπήσεις. Τώρα όλοι ξέρουν ότι εσύ έστελνες το Κώστα στο προποτζίδικο κάθε βδομάδα, και του έλεγες να παίξει ένα »σίγουρο» , εννοώντας τη Sunderland. Αλλιώς πως θα ήξερες τόσες πληροφορίες γιαυτήν; Στέλνοντας τον δύσμοιρο σε σίγουρη αποτυχία, εσύ έβρισκες ευκαιρίες να πας για καφέ στο σπίτι της κοπέλας του. Για καφέ…αν είναι δυνατόν ποτέ Θεέ μου, έστι το λέμε τώρα. Και άσε αυτά τα »δήθεν» περι που μπορείς να μάθεις για το Κώστα. Ψάξε στη συνείδηση σου να βρεις τις τύψεις σου τις οποίες φάινεται ότι έχεις χάσει, αντί να ψάχνεις το θύμα σου, που τόσο καλά ξέρεις.
    Γ.Ρομπόλας,(όπου Γ.= γάματα)

  6. Ο/Η Α. Χ. Χαντζής λέει:

    Τραγική φιγούρα ο Κώστας. Σίγουρα. Ακόμα πιο τραγικό είναι όμως ότι έπαιζε διπλό και όβερ την Σάντερλαντ, μιας και η Σάντερλαντ έχει ποσοστό 0,5% στα εκτός έδρας και εχει να βάλει παραπάνω από 2 γκολ από το 1978 όταν ο Κρις Ο’ Ντόνοχαν έβαλε εκείνο το ανάποδο ψαλιδάκι στο 82ο λεπτό στον αγώνα Σάντερλαντ – Ίπσουιτς, όταν και οι συμπαίκτες του τον ονόμασαν «Κρις ο Σκορπιός». Απορώ πως ο Κώστας δεν υπολόγιζε όλα τα παραπάνω. Κρίμα. Θα ήθελα να μάθω περισσότερα σχετικά με τον Κώστα και το τι απέγινε. Υπάρχει κάποιο σχετικό ιστοsait, που θα μπορουσα να απευθυνθώ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s