Αρχείο για Νοέμβριος, 2007

Ταυτότητα

Posted: Νοέμβριος 29, 2007 in Χωρίς κατηγορία

Σύντροφοι Καλειδοσκοπίτες φεύγω για Θεσαλλονίκη σήμερα και επειδή ξέρω πόσο θα σας λείψω, είπα να αφήσω κάτι γραπτό πίσω μου για να με θυμάστε τα κρύα βράδια που θα έρθουν και θα αναζητάτε την παρουσία μου άλλοι σε μπουκάλια αλκοόλ, άλλοι σε σοκολάτες μεγέθους Α4 και άλλοι σε μπαλάντες των Scorpions. Θα αναφέρω τα νέα ονοματα που θα μπαίνουν απο εδώ και πέρα στην ταυτότητα του περιοδικού. Ο Ζορζ ήταν η αρχή. Ώρα να τελειώσω αυτό που άρχισα. Λοιπόν:

1. Ζωγζ Γομπολάς (με «ς» αφου το θέλησε η μοίρα)

2. Πολύμνια Κάλαντα (του Νικολάου)

3.Κατερίνα Κουρουμπέλου

4. Καυλαία (σκέτο)

5. Κλειώ Πουλάρη (της Αρσακείας)

6. Νάσια Τυφλού

7. Αιδεσιμότατος Βησσαρίων Χαντζής (μεγάλη η χάρη του)

8. Σοφία Ξυρισμένου

9. Νάσος (από το Θανάσης) Δημουλάς

10. Έλενα Γαλανολευκοπούλου

11. Ηλίας Κωλοκουλούρης

12. Ατανάς Ανζελό

13. Κατωγιάννης (Dow Jones) Καραντζής

14. Λίτσα Αλεξίου

15. Κώστας Δράκος

16.Κω$ταντίνα Λ€φτά (sic)

Τσιγγέλης Βαγγούνης

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (PART 1-ελπίζω σε συνέχειες)

Posted: Νοέμβριος 27, 2007 in Χωρίς κατηγορία

Νομίζω πως δεν πρέπει να φύγει κι άλλη μέρα χωρίς να πούμε κάτι για Θεσσαλονίκη…Για μένα ήταν 3 μέρες γεμάτες, με πολύ πολύ γλυκές στιγμές, αλλά και πολύ φαί, παιχνίδι, ξενύχτι…Σε πολύ γενικές γραμμές λοιπόν, -Τι Θα Θυμάμαι Για Καιρό Από Τη Συμπρωτεύουσα-:

  • Την όμορφη πόλη…Που σε ορισμένα σημεία ήταν απλά ονειρική! Με τη ζωντάνια, την ηρεμία και την τρέλα της.. Με την καλλιτεχνική της φύση, τα μαγαζάκια, την πλατεία Αριστοτέλους, το Θερμαϊκό και το ομιχλώδες τοπίο.. Κι αυτή τη νοσταλγική, ονειροπόλα διάθεση που μας συντρόφευε κάθε στιγμή…Κρίμα που η τύχη ή το λάθος μηχανογραφικό μας έριξε στην Αθήνα.. Πολύ κρίμα…
  • Τα καφέ με την τέλεια διακόσμηση και τον ιδιαίτερο χαρακτήρα κι εκείνο το μικρούλι βιβλιοπωλείο που ερωτευτήκαμε όλοι..
  • Τα κιλά που στάνταρ πήραμε. Τις μπουγάτσες και τους περίεργους μεζέδες στα ταβερνάκια του κέντρου-μας καλοταΐσανε οι Σαλονικιοί!
  • Τα ζαχαροπλαστεία με τα θεϊκά γλυκά σε κάθε γωνιά…Τη μυρωδιά από τον Τερκενλή και την Έλια να μας απειλεί ότι δε θα μας ξαναμιλήσει αν δεν πάρουμε τσουρέκι με κάστανο και λευκή σοκολάτα…
  • Τα επιτραπέζια κάθε απόγευμα στα playrooms, που θα μου λείψουν εδώ…
  • Το θέατρο δρόμου ξημερώματα Κυριακής, με τη Δήμητρα να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, τη «Σουζάνα » να παίρνει τη θέση της Νάσιας στην αυλαία, και τον περιπτερά να μας κοιτά απορημένος…
  • Τις συμβουλές του π. Αλέξανδρου στο ποίμνιό του(!)
  • Την ταινία που είδαμε (Ευχαριστούμε Κατερίνα ξ!) και το πάρτυ που ακολούθησε στις Αποθήκες..
  • Τις όμορφες φατσούλες των γύρω και τα «μούσια» που τελικά δε συναντήσαμε.
  • Το 9-9-9 στο οποίο βρέθηκα…και δεν ξέρω αν θα ξαναβρεθώ..
  • Το ρεκόρ ύπνου 7-4 που έριξα τη Δευτέρα για να συνέλθω!!
  • Και πάνω απ’ όλα την τέλεια παρέα με την οποία μοιράστηκα το 3ήμερο αυτό… Παλιούς και νέους (Ηλία, Άθω, Δήμητρα, Αλέξανδρο, Ελένη, Ντίνα, Έλια, Νάσια, Νάντια, Κατερίνα…) που μαζί τους πήγα στα πιο γλυκούλια μέρη της Θεσσαλονίκης.. τους γνώρισα λίγο καλύτερα και πέρασα μαζί τους στιγμές πραγματικής ευτυχίας που δύσκολα θα ξεχάσω. Πολλά ευχαριστώ για το κάλεσμα! (Ο αρχικός εμπνευστής του ταξιδιού -βλέπε Θανάσης- που απουσίαζε, θα υποστεί τις ανάλογες κυρώσεις.) Ευτυχής που σας γνώρισα…

Και εις άλλα με υγεία!Τα φιλιά μου!Ε.Γ.

Προφίλ στο Myspace

Posted: Νοέμβριος 26, 2007 in Χωρίς κατηγορία

Κατόπιν ώριμης σκέψης και πολλαπλών αιτήσεων, το Καλειδοσκόπιο δημιούργησε προφίλ και στο Myspace, για να διευρύνει ακόμα περισσότερο τις δημόσιες σχέσεις του.

www.myspace.com/tokaleidoskopio

Μπείτε στο λογαριασμό, κάντε τον εαυτό σας ή οποιονδήποτε άλλον θέλετε add ή προσθέστε πληροφορίες ή προσθέστε φωτογραφίες.

Πώς; Οι κωδικοί είναι στο mail του περιοδικού.

Αφορμή της καταγγελίας η παραποίηση του ονόματος μου στο επερχόμενο τεύχος. Η «ταυτότητα» κάθε περιοδικού και δη του Καλειδοσκοπίου είναι ένα σημαντικό πρακτικό στοιχείο του. Υπάρχει για να μπορούν οι γονείς μας να δακρύζουν αβάσταχτα καθώς βλέπουν το ονοματεπώνυμο του καμαριού τους να φιγουράρει τυπωμένο σε illustration σελίδες. Για να μπορούν οι φίλοι μας να λένε ελέυθερα «Α το μ….έγινε και δημοσιογράφος». Για να υπάρχει πάντα η ελπίδα ότι κάποιο εκδοτικό συγκρότημα θα μας προσέξει και θα μας προσλάβει μόνιμους συνεργάτες πληρώνοντας μας μερικές χιλιάδες ευρώ το μήνα. Για να τη τρίβουμε στο πρόσωπο γυναικών που μας έριξαν χυλόπιτα και να τους λέμε » Τώρα είμαι κάποιος . Κατάλαβες; Γράφω στο Καλειδοσκόπιο. Είσαι ηλίθια που δε θες να κοιμηθείς μαζί μου». Για να τη διαβάζουμε και να τη ξαναδιαβάζουμε και να ελπίζουμε ότι σε 3000 χρόνια θα ξεθαφτεί ένα τεύχος από τα ερείπια της Φεκ και θα διαβάσουν το όνομα μας οι Νεο-Νεο Έλληνες. Μου στερήσατε αυτή τη δυνατότητα. Με αναγράφετε ως Ζογζ Γομπολά. Δε με λέμε Ζογζ Γομπολά. Με λένε Γιώργο Ρομπόλα. Ο Ζογζ Γομπολά είναι ένα τέρας που δημιούργησε ο Δημουλάς για να με καταστρέψει έμμεσα. Και εσείς το αφήσατε ελεύθερο. Βαγγέλη Τσιγγούνη και Πανογιάννη Καραντζή σας θεωρώ υπεύθυνους αν στην επερχόμενη ταυτότητα βρεθώ αναγραμμένος ως Ζογζ Γομπολά. Είστε παραποιητές της αλήθειας. Καταστροφείς ονείρων. Σας φτύνω κατάμουτρα.

ΥΓ= Για λεπτομέρειες διαβάστε εντός.

Ζογζ»είστε καθίκια ρε» Γομπολά

ένα πεζό σε «σόουλ» ελάσσονα και «συ» μείζονα

Posted: Νοέμβριος 22, 2007 in Χωρίς κατηγορία

Ταξιτζής ακούει ωραία μουσική. Δεν είναι ανέκδοτο. Βρωμάει η ανάσα του και το ταξί του. Δεν χρειάζεται να τον φιλήσεις για να  το καταλάβεις. Τη βαριέται τρελά. Σιχτιρίζει από μέσα του που αναγκάστηκε να την πάρει και να πάει τόσο μακριά. Σιχτιρίζει που τη βαριέται τόσο. Βαριέται ακόμα και τη μουσική που παίζει το ραδιόφωνο, αλλά βαριέται να την αλλάξει. Δεν μιλάει, δεν λέει κουβέντα. Η Μ. στο πίσω κάθισμα έχει πορωθεί  με τον χριστουγεννιάτικο τζόγο. Ποντάρει σε μελαγχολία και φώτα. Και μουσική. Αλλά αυτή δεν ξέρει από μουσική. Απλά ποντάρει. Υψηλή η επικινδυνότητα χασίματος χρόνου.  

Για του λόγου το αληθές είναι λίγο ηλίθια. Το μετρό είναι δίπλα. Είναι λίγο ηλίθια. Το μετρό είναι δίπλα. Κανένα κουράγιο να συρθεί ανάμεσα στον κόσμο. Είναι τόσο όμορφη, όλοι θα την κοιτάνε. Αποφεύγει συνειδητά τους δημόσιους χώρους, μη αντέχοντας την ομορφιά της. Το ταξί το σταματάει ο Δ. . Έχει ραντεβού με την πιο όμορφη κοπέλα του κόσμου και πρέπει να προλάβει. Γρήγορα. Ραντεβού. Με τη Μ!. Η Μ δεν το ξέρει. Ούτε για το ραντεβού ούτε ότι η Μ! είναι πιο όμορφη από αυτή. Ούτε αυτόν τον ξέρει.

Ο ταξιτζής στο ανασήκωμα του χεριού του Δ. σταματάει. Μάλλον την έχει βαρεθεί. Συμφωνεί να πάρει τον Δ.. Ούτε που την ρωτάει. Τα φώτα γίνονται όλο και πιο χριστουγεννιάτικα. Δεν είναι χριστιανή. Ο Δ. είναι. Δεν τον ξέρει τον Δ. Ούτε ο ταξιτζής τον ξέρει. Μάλλον τον βαριέται και αυτόν. Ο ταξιτζής είναι χριστιανός. Τα βαριέται τα φώτα. Τα Χριστούγεννα πληρώνεις παραπάνω στο ταξί. Δώρο κι έτσι. Η Μ. σφίγγει το ένα χέρι της μέσα στο άλλο και δαγκώνει τα χείλη της. Δεν αντέχει τον Δ., δεν έπρεπε να μπει στη διαδρομή. Δεν είναι μέρος της ταινίας. Δεν υπάρχει πιο όμορφη από αυτή. Κι όμως η Μ! είναι πιο όμορφη. Πάει να την συναντήσει ο Δ.. Δεν το ξέρει. Ούτε η Μ. ούτε ο ταξιτζής. Το παράθυρο έχει γίνει σχεδόν χριστουγεννιάτικη έξοδος. Ο ταρίφας άγιος βασίλης και ο Δ.  καλύτερα να μην υπήρχε. (Η Μ! ούτως ή άλλως δεν υπάρχει. ).

Η Μ αρχίζει να σφίγγει το ένα χέρι της με το άλλο. Δεν υπάρχουν δευτερεύουσες αιτιολογικές προτάσεις. Το νύχι του αντίχειρα του δεξιού χεριού αρχίζει να χαράζει το εσωτερικό του αριστερού χεριού της Μ.. Ο ταξιτζής βαριέται να αλλάξει σταθμό. Βαριέται να ανοίξει τους καθαριστήρες, το μπροστινό τζάμι έχει γεμίσει νερά. Βρέχει. Βρέχει πολύ. Βρέχει χριστουγεννιάτικη αηδία. Ο Δ. θα συναντήσει τη Μ!. Η Μ! είναι ομορφότερη από τη Μ. Η Μ! δεν υπάρχει. Ο Ταξιτζής δεν ανοίγει τους υαλοκαθαριστήρες.

Το χέρι της Μ. είναι ματωμένο. Και ο ταξιτζής δεν δίνει δεκάρα που αρχίζει να γεμίζει αίματα το πίσω κάθισμα. Ούτε καν το έχει προσέξει. Ο Δ. έχει ραντεβού με τη Μ!. Ο ταξιτζής ανοίγει το παράθυρο. Ο Δ. ανοίγει το παράθυρο. Η Μ. ανοίγει το παράθυρο. Η Χριστουγεννιάτικη βροχή μπαίνει μέσα. Ο ταξιτζής δεν βλέπει τίποτα. Η Μ. δεν βλέπει τίποτα. Ο Δ. δεν βλέπει τίποτα. Το ταξί γεμίζει νερό. Το ράδιο πνίγεται. Είναι σίγουρα όμορφη και ηλίθια. Λίγο πιο ηλίθια από τον ταρίφα και λίγο πιο άσχημη από τη Μ! (αλλά η Μ! δεν υπάρχει). 

Ο Δ. μετά από λίγο κατεβαίνει. Νιώθει καλύτερα. Μετά από λίγο κατεβαίνει και η Μ. . Ο ταξιτζής βαριέται λιγότερο. Αλλάζει σταθμό. Κλείνει και τα παράθυρα. Σε λίγο θα καθαρίσει και το ξεραμένο αίμα από το πίσω κάθισμα.   

by de-metria

Επέτειος αναζητά απαντήσεις

Posted: Νοέμβριος 18, 2007 in Χωρίς κατηγορία

17 Nοέμβρη χθες και στο μυαλό μου άρχισαν να τριγυρίζουν οι ίδιες απορίες, που έχω κάθε χρόνο τέτοιες μέρες. Στο σχολείο μας μάθαιναν ότι εκείνο το Σάββατο του Νοέμβρη το τανκ της χούντας έριξε την πύλη του Πολυτεχνείου για να διαλύσει την κατάληψη, που είχαν κάνει στο χώρο οι φοιτητές. Μας είπαν και 2 συνθήματα («Ψωμί, παιδεία, ελευθερία» και «Εδώ Πολυτεχνείο, εδώ Πολυτεχνείο») και ξεμπερδέψαμε. Δεν μας είπαν όμως πολλά πράγματα, που εμένα τουλάχιστον με απασχολούν. Δεν μας είπαν ποιοί ακριβώς ήταν μέσα στο Πολυτεχνείο εκείνες τις ώρες ή τέλος πάντων ποιοί στήριζαν όσους είχαν τα κότσια να είναι μεσα. Ήταν όλοι οι φοιτητές; Ήταν όλοι οι δημοκρατικοί πολίτες του μεσαίου χώρου, που θέλει να μας πείσει η ΝΔ και η ΔΑΠ; Ήταν μόνο οι φοιτητές της αντι-ΕΦΕΕ, δηλαδή της παράνομης τότε ΚΝΕ; Ήταν οι 350 προβοκάτορες της ΚΥΠ, που έλεγε το περίφημο φύλο 8 της Πανσπουδαστικής; Ήταν όλος ο λαός; Και εν τέλει, ποιό είναι το αληθινό νόημα της εξέγερσης; Ή μήπως δεν υπάρχει κάν κάτι τέτοιο και ο κάθε άνθρωπος ανάλογα με τα πολιτικά του πιστευω προσδίδει σε αυτήν την επέτειο ό,τι νόημα τον συμφέρει; Ήταν ταξική η εξέγερση ή απλά δημοκρατική; Δικαιώθηκαν οι πόθοι των εξεγερμένων τα χρόνια της μεταπολιτευσης ή μήπως παραμένουν ακόμα ανεκπλήρωτοι; Και πώς μπόρεσαν αυτοί που κλείστηκαν τότε εκεί μέσα να γίνουν βουλευτές, υπουργοί και προθυπουργοί; Πώς μπόρεσε ο σημίτης να πει δημόσια «ευχαριστούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες» μετα την κριση των ίμια, όταν έξω από τις πύλες του Πολυτεχνείου είχε γραφτεί τότε «Έξω αι ΗΠΑ» και «Έξω το ΝΑΤΟ»; Όλα αυτά τα ερωτήματα δεν έχω καταφέρει να τα εξηγήσω μέχρι τώρα και ίσως να μην μπορέσω ποτε. Η μόνη απάντηση σε όλα αυτά που με έχει καλύψει μέχρι τώρα είναι «Ζαβαρακατρανέμια». Ελπίζω να μην κούρασα με όλες αυτές τις ερωτήσεις. Κάθε απάντηση δεκτή, Βαγγέλης

Συνέντευξη Αύγουστος Κορτώ

Posted: Νοέμβριος 16, 2007 in Χωρίς κατηγορία

Στα comments γιατί αλλιώς θα τα καλύψει όλα!