Φόνος 16χρονου στα Εξάρχεια

Posted: Δεκέμβριος 7, 2008 in Τουρλού

Μια ζαρντινιέρα, ένα ζευγάρι All Star, τόνοι δακρυγόνα σε όλες τις διαδηλώσεις για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η παιδεία και τώρα ένας φόνος 16χρονου στο κέντρο της Αθήνας.

«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ’ τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ‘ ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα ‘ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ’ τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η dolunay λέει:

    Και για όσους δεν κατάλαβαν:
    «Εδώ ο κόσμος καίγεται, η Μαριορή χτενίζεται»!

    Έλεος, ρε παιδιά!!!

    «Give peace a chance», όπως επικαλέστηκε τον αθάνατο Lennon η προλαλήσασα.

  2. Ο/Η Ανδριάνα λέει:

    Επίσης για όποιον «πιπιλάει» την έννοια του αναρχικού με την κολακευτική χροιά της,να υπενθυμίσω ότι πέρα από την αναρχία του Μπακούνιν υπάρχει και η αναρχία της εξουσίας…

  3. Ο/Η Ανδριάνα λέει:

    Είναι η πρώτη φορά που χρησιμοποιώ το βήμα του μπλογκ για να εκφέρω άποψη σχετικά με τα άνωθε τα οποία νιώθω ειλικρινά ότι δεν έχουν σχέση με τα τραγικά συμβάντα που ακόμα βρίσκονται εν εξελίξει στους δρόμους ούτε θέση εδώ αν αναλογιστούμε ποιος είναι ο τίτλος του ποστ. Δημιουργείται η αίσθηση της παλινδρόμησης σε περασμένα που είτε έγιναν «σωστά» είτε όχι, παραμένουν περασμένα. Οπότε ας μη χάνουμε το δάσος και αναλωνόμαστε σε διαδικτυακές λογομαχίες γιατί με αυτό το τρόπο το όλο θέμα μετατρέπεται σε ένα είδος προσωπικής υπόθεσης,σε μία sui generis αντιμετώπιση της εξωτερικής πραγματικότητας και εν ολίγοις σε χάσιμο χρόνου. Ό,τι πρέπει να ειπωθεί και οποιαδήποτε ιδεολογία κι αν φέρει,καλό είναι να ειπωθεί εκεί έξω. Επιπλέον θεωρώ λάνθασμένη οποιαδήποτε γενίκευση ή οποιοδήποτε βεβιασμένο πολιτικό χρωματισμό,μιλάμε για ανθρώπους και κατ’ επέκταση για ανομοιογένεια. Έχω την εντύπωση και διορθώστε με αν κάνω λάθος ,ότι το συγκεκριμένο ποστ δεν εκφράζει την «άποψη του Καλειδοσκοπίου»,αλλά το τρόπο που κάποιοι φοιτητές (ανεξαρτήτως αν γράφουν στο περιοδικό,αν σχετίζονται με αυτό ή όχι) φιλτράρουν μέσα τους το θάνατο ενός παιδιού και τις κοινωνικοπολιτικές αναταραχές-διαταραχές που ακολούθησαν κ συνεχίζουν να ακολουθούν.Ας μην επικεντρωνόμαστε στο ασανσέρ της Φιλοσοφικής όταν καθημερινά αντικρίζουμε το ασανσέρ για δολοφόνους. Κι ούτε να χρησιμοποιούμε το κάθε βήμα που μας δίνεται για τόσο προσωπικούς λόγους και για μια έμφυτη ανάγκη να κράξουμε,γιατί νιώθω ότι κάπως έτσι επιτυγχάνεται σε μεγαλύτερη κλίμακα ο αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης από τα πραγματικά σημαντικά.Θα παρακαλούσα να μείνει εδώ.Ευχαριστώ
    Υ.Γ:Give peace a chance 🙂

  4. Ο/Η Manolis λέει:

    Θα παει κανεις στην πορεια σημερα ?

  5. Ο/Η Helen λέει:

    Εδώ στέκομαι, σ’ αυτή τη σιωπή
    με μάτια ανοιχτά στα παράσιτα
    έξι η ώρα τα χαράματα
    ο εγωισμός μου δεν περνάει
    όταν ένας άντρας ξαπλωμένος στο πεζοδρόμιο
    παγωμένος
    απλώνει το χέρι στο τίποτα
    είναι η τελευταία άκρη απ’ το σχεδιάγραμμα της οικονομίας
    καθώς το πρώτο φως της μέρας απ’ τα μάτια του ανατέλλει
    κι αυτός δεν το ξέρει ότι μυρίζει άσχημα γιατί η ζωή είναι βρώμικη
    μας χωρίζει ένα μέτρο κι αυτός ο αέρας που ξεφυλλίζει ένα πεταμένο περιοδικό
    τα τέσσερα πρώτα μανεκέν που έφτασαν στις διαμαντένιες πύλες του παραδείσου
    ξημερώνει και κανείς δε θέλει να το καταλάβει
    ο θάνατος ενός πολίτη ξεκινάει από τα όνειρα του ΛΟΤΤΟ
    κι ύστερα παίζει με τα κανάλια της τηλεόρασης
    κι εκπαιδεύει τα παιδιά του πώς να γελούν με την τεχνική του ζάπινγκ
    σπόνσορας αυτής της αθλιότητας ένα μεγάλο αυτοκίνητο
    απομακρύνει τον έλεγχο πάνω απ’ τις ανθρώπινες μάζες
    κουλτούρα του γρήγορου φαγητού
    έξι και πέντε λεπτά
    η τέλεια κοινωνία εμποδίστηκε απ’ τους καριερίστες και τους καιροσκόπους
    μας χωρίζουν δυο βήματα
    θα ‘θελα να του μιλήσω μα ξέρω πως δε θα με καταλάβει
    όλη νύχτα έμεινα έξω
    πόσες φορές δεν έκανα το ίδιο πράγμα
    με διαφορετικά ρούχα, με τα ίδια, και χωρίς
    γιατί πίστευα πως τα μάτια σου είναι τα φώτα για ένα διαφορετικό κόσμο
    ο μύθος της διασταύρωσης
    κάποιος περνάει, άλλος μένει, κάποιος φεύγει
    δρομολόγια προς κάθε κατεύθυνση
    κι ένας ακόμη, φάντασμα μιας σκοτεινής κοινωνίας
    χάνεται στους σκελετούς των νέων οικοδομών
    τώρα το ξέρω πιο καλά πως δεν ήταν εύκολο
    μέσα σ’ εκείνο το πλάτος που αγκαλιάζει τις ακρότητες να επιβιώσεις
    να γνέψω καταφατικά στο συμβιβασμό
    ή να επιστρέψω οριστικά στον εαυτό μου;
    χιλιάδες πόδια κάτω απ’ αυτό τον ασπρόμαυρο ουρανό
    έξι και δέκα είναι
    αυτό που με συνδέει μ’ αυτόν τον πεταμένο άνθρωπο,
    είναι η θνησιμότητα, η απόκρουση και το έλεος
    τα τρία στοιχεία που με κάνουν να χαζεύω
    τ’ ασημένια αεροπλάνα στον παγωμένο ουρανό
    περιμένοντας το πρώτο τρένο να ξεκινήσει απ’ την αφετηρία

    Στέρεο Νόβα : 6:00 π.μ.

    Η σιωπή και η απάθεια είναι πια εγκληματική,
    ήρθε η ώρα να σηκωθούμε από τον καναπέ ,
    να κλείσουμε τις οθόνες
    και να αφουγκραστούμε τι πραγματικά συμβαίνει…

  6. Ο/Η dolunay λέει:

    Αφοπλισμός της αστυνομίας τώρα!
    Διάλυση των ΜΑΤ!

    Αρκετά τους ανεχτήκαμε. Νομίζουν πως τα όπλα τους τους δίνουν εξουσία να σκοτώνουν τα παιδιά μας και συχνά και τα δικά τους παιδιά. Όσο για τα ΜΑΤ, είναι φτιαγμένα για να ξυλοκοπούν τον αγώνα μας και να εκφοβίζουν με τη στρατιωτική τους περιβολή. Εξαντλούν τη μαγκιά τους και ικανοποιούν τον ανδρισμό τους σε όποιο νέο παιδί πιάσουν διαλύοντάς το. Και αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Επίσης πιστεύω ότι δεν είναι ένας διεστραμμένος νους ενός τυχαίου μπάτσου που του την έδωσε ξαφνικά. Τους δίνουν διαταγές και τις ακολουθούν σαν τα άβουλα ζώα. Γι’αυτό τους πληρώνουν. Τα συμπεράσματα δικά σας!

  7. Ο/Η null λέει:

    Ακούστε τον ρεπόρτερ του Alpha Radio, Γιώργο Κακούση, την ώρα που δίπλα του τα ΜΑΤ, χτυπούν δυο 15χρονα και ο κόσμος τους αποδοκιμάζει. Ένα απο τα πολλά περιστατικά που απέφυγαν να αναδείξουν τα δελτία ειδήσεων των καναλιών.

    http://papachatzis.tumblr.com/post/63589410/policeviolence

  8. Ο/Η Polymnia λέει:

    Ξυλοδαρμοί…
    Παράνομες συλλήψεις…
    Προφυλακίσεις…
    «λάθος» παπούτσια σε λάθος χρόνο και «σωστές» ζαρντινιέρες στο σωστό τόπο…
    Και τώρα ΦΟΝΟΣ!
    Που στο διάολο θα φτάσουμε πια;;;;;;

  9. Ο/Η null λέει:

    εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί καίνε τις τράπεζες και δεν καίνε κανα κανάλι…

  10. Ο/Η Κατερίνα (ξ) λέει:

    και θα παραθέσω και τη δήλωση του λαζόπουλου, μετά από την κλασική ερώτηση δημοσιογράφου «τί μήνυμα θα στέλνατε σε αυτούς τους νέους που τώρα είναι στους δρόμους;». η απάντηση ήταν «να μην ηρεμήσουν». χαίρομαι που στα μμε και στην ψεύτρα τηλεόραση ακούστηκε αυτή η δήλωση αλληλεγγύης.

  11. Ο/Η Κατερίνα (ξ) λέει:

    «Από παιδί αναρωτιόμουν ποιος έχει τη δύναμη
    αυτός που χτυπάει ή αυτός που πονάει;»

    ένας στίχος των στέρεο νόβα. απλά τον παραθέτω.

  12. Ο/Η dolunay λέει:

    Στη θέση του θα μπορούσε να ήταν ο καθένας μας ή τα μικρά μας αδέλφια. Καθημερινά περνάμε από την περιοχή των Εξαρχείων και οι διμοιρίες των ΜΑΤ στέκονται προκλητικά σε όλη την περιοχή. Σε προδιαθέτει η προκλητική στάση τους και ο πολεμικός εξοπλισμός τους να τους βρίσεις.

    Επίσης ο δολοφόνος επέδειξε με τόσο θράσος τη μαγκιά του στον Αλέξη γιατί ήξερε πολύ καλά ότι η ελληνική αστυνομία και η ελληνική δικαιοσύνη θα τον καλύψουν με μ…ς για εξοστρακισμούς, τρελές σφαίρες, αυτοάμυνες σε μολότοφ από μπουκαλάκια νερού στο στυλάκι της ζαρντινιέρας. Για τον ίδιο λόγο βγήκαμε στο δρόμο να διαμαρτυρηθούμε και να δείξουμε την οργή μας. Αυτοδικία που νομιμοποιείται από τη βαθειά μας γνώση πως εγκλήματα σαν κι αυτό μένουν ατιμώρητα. Αυτός ο εγκληματίας πλήγωσε το αίσθημα δικαίου όλων μας παίζοντάς το θεός με τη ζωή ενός παιδιού. Ας μην το ξεχάσουμε! Η οργή μας να μη σβήσει μόλις το θέμα βγει από τα σάπια τηλεοπτικά δελτία.

    «Θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία».

  13. Ο/Η Helena λέει:

    Οι στίχοι τελικά εκφράζουν τα πιο βαθιά συναισθήματα, τις πιο μεγάλες αλήθειες……Συγκλονιστικά επίκαιροι και ταιριαστοί οι στίχοι αυτής της υπέροχης ψυχής, της Κατερίνας Γώγου…

    Κρίμα κι άδικο για όλα….Είδα μια φωτογραφία του παιδιού…ένα πιτσιρίκι-μικρό αγοράκι(δε μ’αρέσει η ταμπέλα 15χρονος. Ανδρέα-Αλέξανδρο τον έλεγαν) και είναι αδιανόητο ακόμα και σαν σκέψη να σημαδεύεις ένα παιδάκι…..Πόσο σου αλλάζει τη ζωή ρε γμτ ένα όπλο?Πόσο απάνθρωπο μπορεί να σε κάνει??Τι είχες στο κεφάλι σου όταν έστρεφες το όπλο απέναντι σε μια παρέα μικρών αγοριών?Πόσο εγκληματίας φαινόταν στα μάτια σου ένας πιτσιρικάς που σε έβριζε, για να φτάσεις στο σημείο να γίνεις εσύ ένας πραγματικός στυγνός εγκληματίας??

    Ωστόσο, όσο κι αν είναι δικαιολογημένη και απαραίτητη η αντίδραση από την κοινή γνώμη, η κατάσταση έχει πάρει τόσο ανεξέλεγκτες διαστάσεις που μόνο χειρότερα μπορούν να γίνουν τα πράγματα….Η αστυνομία ο στόχος, αλλά τώρα που θίγονται και απλοί πολίτες?και ιδιοκτησίες?και πανεπιστήμια?χρειάζεται νηφαλιότητα, αλλά πού να βρεθεί..? Η οργή είναι πιο μεγάλη…Μια άρρωστη κοινωνία γεννά άρρωστα πλάσματα, καταστάσεις και συμπεριφορές…
    κρίμα..

  14. Ο/Η Helen λέει:

    Θα ανοίξω την πόρτα
    κι είναι –όχι πως φοβάμαι-
    μα να θέλω να σου πω, πως δεν πρόλαβα
    και πως εσύ πρέπει να μάθεις
    να μην κατεβαίνεις στο δρόμο
    χωρίς όπλα, όπως εγώ
    -γιατί εγώ δεν πρόλαβα-
    γιατί τότε θα χαθείς όπως κι εγώ
    <> <>
    σπασμένη σε κομματάκια
    από θάλασσα, χρόνια παιδικά
    και κόκκινα λάβαρα.

    ……………………………………………..

    Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε
    πως είσαι συ. Ξέρω πως λένε
    ψέματα οι εφημερίδες, γιατί γράψανε
    πως σου ρίξανε στα πόδια.
    Ξέρω πως ποτέ δεν σημαδεύουνε στα πόδια.
    στο μυαλό είναι ο Στόχος,
    το νου σου ε;

    Κατερίνα Γώγου Τρία κλικ αριστερά

  15. Ο/Η null λέει:

    «αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος»: πολύ ωραίο το ποίημα από το ζεστό κρεβάτι μου…

    γύρισα χθες κατά τις 4 (5 ώρα ελλάδος) και το indymedia είχε πλημμυρίσει από ανταποκρίσεις για αντιδράσεις σε όλη τη χώρα. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα. Ακόμα και για το Βερολίνο έχει κάλεσμα για πορεία σήμερα.

  16. Ο/Η Κατερίνα (ξ) λέει:

    ΣΗΜΕΡΑ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΜΙΑ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΓΙΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

  17. Ο/Η demetria λέει:

    η ιστορία είναι εξορισμού αχώνευτη και το κρίμα και η αδικία είναι πολύ λειψές για να περιγράψουν οποιοδήποτε συναίσθημα-σκέψη, τελοσπάντων, μπράβο στο καμάρι του καλειδοσκοπίου με τα καλά αντανακλαστικά και την γρήγορη ποιητική αντίδραση,

  18. Ο/Η dolunay λέει:

    Κι οι υπεύθυνοι θα τιμωρηθούν όπως πάντα, ε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s