ΘΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝ ΨΗΛΟ ΜΕΛΑΧΡΙΝΟ ΑΝΔΡΑ από Ν.Κατσίνα

Posted: Δεκέμβριος 18, 2010 in Movies
Ετικέτες:

Δεν ξέρω για εσάς, εγώ πάντως ακόμα τον ψάχνω… Ένας ακόμη ολόφρεσκος, σπαρταριστός Woody Allen προβληματίζει. Μια σειρά ατελείωτων κωμικο-τραγικών καταστάσεων, συγκρούσεων, συμπτώσεων με φόντο τον έρωτα, το χρήμα, την τύχη, τις φιλοδοξίες και, πάνω απ’ όλα, τη δίψα για αναζήτηση της πραγματικότητας. Είναι όμως αυτή η λύση; Ένα ενδιαφέρον θέμα με μια ακόμα πιο ενδιαφέρουσα λύση, δια χειρός Woody εγείρει το ενδιαφέρον, όχι όμως τόσο ώστε να τη χαρακτηρίσουμε μια εκ των καλύτερων ταινιών του. Χαρακτηριστικές καυστικές ατάκες (αισθητά λιγότερες από άλλες φορές), ολοκληρωμένοι και πολύπλευροι χαρακτήρες (ένα από τα γνωστά ατού του συγκεκριμένου σκηνοθέτη), κρίση ηλικίας και… τραύλισμα των ηρώων (!) είναι κάποια από τα χαρακτηριστικά και αυτής της ταινίας-δίχως να αποτελούν πρωτοτυπία δυστυχώς.

Όλα ξεκινούν με μια ηλικιωμένη κυρία στα πρόθυρα της κατάθλιψης, παρατημένη από τον άντρα της (για μια –πρακτικά- εγγονή του)! Καταφεύγει σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες και μέσω «μεταφυσικών» συμπτώσεων και φυσικά τη δύναμη της … ενόρασης καταφέρνει να βρει την ευτυχία(εν τέλει στην αγκαλιά κάποιου άλλου!)! Η κόρη της χωρίζει, ο γαμπρός της μετακομίζει στη γειτόνισσα, ενώ ο άντρας της μετανιώνει, όταν όμως δυστυχώς γι’ αυτόν είναι πλέον αργά! Και μαντέψτε: το μέντιουμ της εν λόγω κυρίας τα προέβλεψε όλα και δεν είναι καν μέντιουμ! Όλοι όσοι λοιπόν ζουν στον πραγματικό κόσμο αποτυγχάνουν και οι ιστορίες τους μένουν ατελείς… Προφανώς θα σκεφτείτε ότι ξέχασε να τελειώσει το σενάριο! Κι όμως, είναι η απτή απόδειξη ότι το να αντιμετωπίζεις κατάματα τη ζωή δεν είναι η λύση!

Ομολογουμένως το να καταλήγει μια ταινία στο συμπέρασμα ότι τελικά σε αυτή τη ζωή αξίζει να ζεις με ψευδαισθήσεις, σίγουρα αποτελεί καινοτομία στην έως τώρα «γραμμή» του κινηματογράφου. Αν όμως έχεις φτάσει στην τρίτη σκηνή κουρασμένος και χρειάζεσαι τονωτικά για να συνεχίσεις, δεν το λες επιτυχία! Μακροσκελείς διάλογοι, απουσία κεφιού, ανύπαρκτη πλοκή. Κι όσο για τον μελαχρινό άντρα…ποιος ξέρει; Μπορεί να είναι όντως ο χάρος, που θα ‘ρθει όλους να μας περιμαζέψει κάποια στιγμή από τον μάταιο τούτο κόσμο!

Το σημαντικότερο σε αυτή την ταινία είναι ότι δυστυχώς ο Woody Allen αποδεικνύει ότι απαιτείται κάποιος χρόνος αποστασιοποίησής του από τον κινηματογράφο. Μετά το καλοστημένο «Vicky Cristina Barcelona» και το αριστουργηματικό «Match Point», μάλλον αυτή η ταινία ήρθε για να μειώσει τις προσδοκίες μας. Δυνατές ερμηνείες, καλή σκηνοθεσία, αδιάφορη φωτογραφία και έλλειψη σεναρίου χαρακτηρίζουν μια από τις πλέον αναμενόμενες ταινίες της φετινής σεζόν. Μια εμφανής επανάληψη του «whatever works». Ίσως φταίει η απουσία της Carla Bruni! Σίγουρα όχι απαράδεκτη, αλλά ίσως αν έλλειπε η υπογραφή του συγκεκριμένου δημιουργού, η ταινία να περνούσε αδιάφορη.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η eleftheria λέει:

    polu wraio arthro…agapimeno mou kommati,to sumperasma pws »osoi zoun ston pragmatiko kosmo apotugxanoun kai oi istories tous menoun ateleis..» !!den to eixa skeftei etsi…

  2. Ο/Η Θοδωρής λέει:

    Αναμένετε απάντηση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s