«The Black Swan» από Κ.Γεωργουλά

Posted: Φεβρουαρίου 3, 2011 in Movies
Ετικέτες:

Η φράση «γλυκό μου κορίτσι» δεν θ’ ακουστεί ποτέ ξανά ίδια στ’ αυτιά σας και η ιδέα σας για τον κόσμο του κλασικού μπαλέτου θ’ αλλάξει για πάντα αφού δείτε την ταινία του Αρονόφσκι , ένα πυρετικό όνειρο που οδεύει με πιρουέτες προς την κατεύθυνση του εφιάλτη. Φανταστείτε τα Κόκκινια Παπούτσια σκηνοθετημένα απο τον Πολάνσκι στις μέρες της Αποστροφής, προσθέστε μια δόση Όλα για την Εύα, λίγο απο Showgirls, και ίσως πάρετε μια ιδέα για το ύφος και το μέγεθος  αυτής της σκοτεινής, συναρπαστικής περιπέτειας που ο Αρονόφσκι κατορθώνει να φτιάξει με (στροβιλιστικά εντυπωσιακό) άξονα την πειθαρχημένη υστερία της Νάταλι Πόρτμαν, στην ερμηνεία της καριέρας της.

Όπως και στον «Παλαιστή» δυο χρόνια πριν, η ταινία πορεύεται δια μέσου της Νίνα και η Πόρτμαν επωμίζεται επάξια το φορτίο. Αν δεν ερμήνευε τόσο καλά, σχεδόν θα αναρωτιόσουν στο πρώτο μισό τι στο %#@*$@#  βλέπουμε και τι θέλει να κάνει ο Αρονόφσκι. Καθώς η εμμονή αρχίζει να βαραίνει ως ψύχωση (όπως με τον ήρωα στο «Π», την μητέρα στο «Requiem for a Dream») και η Νίνα να εμφανίζει συμπτώματα παράνοιας με παραισθήσεις, μπερδεύοντας την πραγματικότητα με την φαντασία, ο Αρονόφσκι επιλέγει να το εκφράσει με την μανιέρα του μεταφυσικού θρίλερ τρόμου και τότε αρχίζεις να σκέφτεσαι ότι έχεις να κάνεις με ένα αριστούργημα στον χώρο των b-movies, ένα παράξενο σινεφίλ πείραμα άρτιας παραγωγής. Καθώς όμως φτάνουμε στο κρεσέντο, με την μεταστροφή της Νίνα, όταν καταφέρνει να βγάλει το ζώο(κυριολεκτικα!) από μέσα της, τότε το έργο απογειώνεται και απολαμβάνουμε μια ‘όπερα’, ένα παλιρροιακό κύμα που δεν είχαμε μετρήσει καλά και τώρα ορθώνεται επιβλητικό μπροστά μας. Με την ένταση στο κόκκινο απο την αρχή ως το τέλος και την camp υπερβολή να σηκώνει συχνά κεφάλι, ο Μαύρος Κύκνος είνα ένα ψυχολογικό θρίλερ που ανα πάσα στιγμή σε προκαλέι να μην το πάρεις στα σοβαρά. Μόνο που κάτι τέτοιο είναι αδύνατο, όταν ο Αρονόφσκι χειρίζεται το μυαλό και το συναίσθημα σου σαν μαριονέτες, όταν η Πόρτμαν σε παρασύρει στην εμμονική της παράνοια και η ιστορία κινηματογραφείται σαν να είναι ο,τι πιο σημαντικό έχει γυριστεί ποτέ σε φιλμ. Προφανώς δεν είναι, αλλά για τις δύο ώρες που η μπαλαρίνα της Πόρτμαν θα στριφογυρίζει τον σκοτεινό εαυτό της στην σκηνή προσπαθώντας να αγγίξει την τελειότητα πάνω στα σανίδια, τίποτα άλλο δεν πρόκειται να στροβιλίζει στο μυαλό σας εκτός απο τις δικές της χορευτικές και ψυχολογικές φιγούρες. Ο Αρονόφσκι κάνει την πιο ολοκληρωμένη ταινία του, μια τέλεια διάσπαση μιας κοπέλας σε Οντίλ και Οντέτ που θυσιάζεται επειδή μπερδεύει την τέχνη, την τελειότητα και τη σεξουαλικότητα, μια ψυχαγωγική σπουδή πάνω στον θάνατο και την αναγέννηση, την υποταγή και την εγκατάλειψη στην αγκαλια των επιθυμιών, ένα ολίγον απ’ ότι φάινεται ειρωνικό θρίλερ για την bitchiness της γυναικείας φύσης. Το σύγχρονο σινεμά δηλαδή, στα καλύτερα του. 😉

 

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η nikos nakopoulos λέει:

    pws legete melaxrinh prwtagwnistria tou black swan i opia kanei anal sex ?

  2. Ο/Η Filippos λέει:

    oxi egw, aytos!

  3. Ο/Η katia λέει:

    arxisame tis paparies pali?????

  4. Ο/Η Filippos λέει:

    geia sas me lene filippo

  5. Ο/Η Fotis λέει:

    prosexe min peseis re

  6. Ο/Η Filippos λέει:

    Katiara pragmatika zalistika me to review sou tolmw na pw. ekei pou eixe arxisei na xefouskwnei h apopsh mou gia thn tainia twra nomizw oti dn thn exw dei kan.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s