Συνέντευξη της θεατρικής ομάδας «1110» από τη Βαρβάρα Μπαρδακά

Posted: Οκτώβριος 3, 2011 in Συνεντέυξεις

1110-  Πάρτυ Γεννεθλίων

Η ομάδα 1110 κάνει πάρτυ. Ένα πάρτυ που ο Μιχάλης, ο Λουκάς, η Λίνα, η Μαργαρίτα και η Αντιγόνη ερωτεύονται, ωριμάζουν, αλλάζουν, κυνηγάνε τα όνειρά τους. Ένα έργο που θυμίζει κάτι απ’ τον καθένα μας ξεχωριστά και φέρνει μπροστά στα μάτια μας κάτι που σίγουρα όλοι αναρωτιόμαστε. Πώς θα είμαστε στα 30? Πώς θα ερωτευόμαστε στα 30? Και… με τα όνειρά μας? Τί γίνεται στα 30?

Πώς προέκυψε η δημιουργία της ομάδας «1110»?
Βασίλης: Ο σκηνοθέτης μας ήταν παλιά μέλος της Θεατρικής ομάδας της Ιατρικής, όπως και εμείς. Κάποια στιγμή που ήμασταν κι εμείς εκεί τον γνωρίσαμε το 2010 και την επόμενη χρονιά αποφασίσαμε να κάνουμε κάτι μαζί.

Πόσο καιρό σας πήρε η προετοιμασία της παράστασης?

Βασίλης: Ξεκινήσαμε 11.10.Γι αυτό και η ομάδα λέγετε 1110. Tότε συσταθήκαμε ουσιαστικά. Πρόβες κάναμε εντατικά, αλλά επειδή ήμασταν λίγα άτομα και υπήρχε καλή συνεννόηση ήταν μικρές αλλά ουσιαστικές. Σιγά σιγά ήρθε και το έργο.

AντιγόνηΟ Γιάννης είχε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό του, και μετά με τις πρόβες και τους αυτοσχεδιασμούς βγήκε μια άλλη ιδέα.

Πώς ήταν το κλίμα στις πρόβες?

ΒασίληςΈχουμε τα πάνω μας και τα κάτω μας…

Ποιά είναι η υπόθεση του έργου σας «Πάρτυ Γεννεθλίων»?

Βικτωρία: Είναι μια παρέα 5 παιδιών, που γνωρίζονται τυχαία και ερωτεύονται μεταξύ τους. Στην αρχή μπερδεύονται λίγο τα πράγματα, μετά κάποιοι ξεκαθαρίζουν, κάποιοι μένουν μαζί, κάποιοι μπερδεύονται ακόμη περισσότερο.

Αθανασία: Βλέπουμε κατά πόσο κυνηγάμε αυτό που θέλουμε, πώς μεγαλώνουν οι άνθρωποι. Άλλοι μεγαλώνουν ακόμα, άλλοι δεν μεγαλώνουν ποτέ. Το πώς καταλήγουν, άλλοι συν και άλλοι πλην και άλλοι μηδέν.

Στο έργο τονίζεται ότι υπάρχουν κύκλοι. Κάποιοι μένουν, κάποιοι δεν κλείνουν ποτέ.

ΒικτωρίαYπάρχουν ανεκπλήρωτοι έρωτες, άλλοι ολοκληρωμένοι και πολύ ευτυχισμένοι, κάποιοι συμβατικοί που μένεις επειδή νιώθεις ασφάλεια και επειδή φοβάσαι να φύγεις. Κάποιοι κύκλοι μένουν ανεκπλήρωτοι, κάποιοι κλείνουν, ανοίγουν άλλοι.

ΒασίληςKάποιοι κύκλοι μπορεί να μην έχουν κλείσει αλλά να μην σε απασχολεί πια. Ή νομίζεις ότι είσαι σε έναν μεγαλύτερο κύκλο και δεν σε απασχολεί. Δηλαδή, ο Μιχάλης σ’ αυτή τη «λούπα» μπήκε. Νόμιζε ότι είναι σε ένα μεγαλύτερο κύκλο, ότι όλα είναι ΟΚ, μέχρι που επέστρεψε η Αντιγόνη.

Αντιγόνη: Mπορεί να ξεγελαστείς πολύ εύκολα όταν νομίζεις ότι όλα πάνε καλά.

Τί θέλατε να δείξετε με την κατάληξη της Αντιγόνης?

ΑντιγόνηΝομίζω πως αυτό αφορά προσωπικά τον καθένα. Η Αντιγόνη μπορεί να πήγε στην Αμερική, για τον άλλο να είναι κάτι άλλο, κάτι προσωπικό. Είναι στιγμές στη ζωή σου που πρέπει να πάρεις κάποιες μεγάλες αποφάσεις, είτε τις πάρεις, είτε όχι, είτε χάσεις , είτε κερδίσεις. Η Αντιγόνη κάποια πράγματα τα έχασε, κάποια τα κέρδισε, κάποια τα κυνηγάει ακόμα. Το σημαντικότερο όμως, που προσπαθώ να σκέφτομαι και εγώ, είναι ότι ποτέ δεν πρέπει να σταματήσεις να κυνηγάς αυτά που θες.

Στην παράσταση υπήρχε ένα «μυστήριο» πιάνο που έπαιζε στην κυρίως στην αρχή της παράστασης. Τί συμβολίζει για σας?

Βασίλης: Tο πιάνο για μένα είναι ο θεός έρωτας. Όταν παίζει το πιάνο, είναι σαν όλοι να μεθάνε και να μιλούν για τον έρωτα. Και νομίζω πώς έτσι κάνει ο π**** ο πιανίστας που είναι από πάνω στο έργο. Παίζει και μείς λέμε «Ρε ξέρεις τι θυμήθηκα τώρα…? Θέλω να καψουρευτώ ρε..». Πετάει τα βέλη του καθώς παίζει. Το πιάνο ακούγεται μόνο στην αρχή γιατί ίσως τα βέλη που ήταν να πέσουν, πέσανε. Την δουλειά του, την έκανε.

Ο έρωτας για το έργο ήταν η αφορμή να ξεκινήσει η ιστορία. Στην πραγματική ζωή τί κίνητρο μπορεί να είναι?

ΑθανασίαΝομίζω ότι ο έρωτας είναι πολύ σημαντικός στη ζωή κάθε ανθρώπου κ πρέπει απλά να είσαι εκεί…

BικτωρίαO έρωτας σε ζωντανεύει, σε κάνει δημιουργικό. Είναι ίσως το απόλυτο κίνητρο για ζωή.

Πόσο δύσκολο είναι να τρέχετε για δουλειά, σχολή και να κάνετε και αυτό παράλληλα?

Bικτωρία: Eίναι το καλύτερο που μπορεί να μας τύχει νομίζω, κάνουμε θέατρο γιατί μας αρέσει..!

Πώς αντιμετώπίζει ένας σκηνοθέτης την ομάδα?Ο Γιάννης Δούμος πώς σας αντιμετώπισε?

Ηρώ: Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο γιατί ουσιαστικά έχει την ιδέα και πρέπει να πραγματωθεί. Πρέπει να βοηθήσει τους ηθοποιούς να κινηθούν στο σωστό δρόμο. Βλέπει τι συμβαίνει , τους διορθώνει, τους βοηθάει, τους παρακινεί.

Αθανασία:  O Γιάννης μας αντιμετώπισε με αγάπη και υπομονή! Ταλαιπωρήθηκε βέβαια αρκετά…

ΒικτωρίαΑυτό που μας έκανε να δούμε πολύ όμορφα ο Γιάννης είναι πως για να παίξεις ένα ρόλο και να συγκινήσεις το κοινό, πρέπει να κάνεις την ιστορία δικιά σου και πολύ προσωπική, τότε μπορείς ν’ αγγίξεις το κοινό και να ταυτιστεί. Όταν πας να δείξεις κάτι εξωτερικό, κινείσαι τεχνικά και το χάνεις.

 

Oι ηθοποιοί: Αντιγόνη Δούμου, Βικτωρία Κουρκάκη, Χρήστος Τσαρμακλής, Βασίλης Μαγουλιώτης και Αθανασία Κουρκάκη.

Σκηνοθεσία: Γιάννης Δούμος,Βοηθός Σκηνοθέτη: Hρώ Σουλαντίκα

Μουσική: Ιωακείμ Μπαλτσαβιάς

Συνέντευξη: Βαρβάρα Μπαρδακά

!!!! Σε περίπτωση που θέλετε να ρίξετε και εσείς μία ματιά στη ζωή στα 30 εκκρεμούν 2 ακόμη «Πάρτυ Γενεθλίων»  το επόμενο παρασκευοσάββατο (8-9/10) στο Θέατρο Παραμυθίας (Γκάζι) !!!!

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Fight It Like A Brave λέει:

    […] Aπό “Καλειδοσκόπιο” […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s