«Φθινοπωρινή βία και εγκληματικότητα » από τον Θάνο Σώρα !

Posted: Οκτώβριος 14, 2011 in Ελεύθερα Κείμενα

«Παρακαλείστε να φυλάτε τα προσωπικά σας αντικείμενα». Αγγλιστί: «Please mind your personal belongings». Με το άκουσμα της ρομποτικής προειδοποίησης από τα ηχεία του τραίνου η πενηντάχρονη παχουλή κυρία που στέκεται όρθια απέναντί μου ανασκουμπώνεται και κρύβει την τσάντα της μέσα στη ζακέτα. Πιστεύει πως μια κάμερα υπάρχει μέσα στο βαγόνι και καταγράφει τις επισφαλείς κινήσεις των επιβατών. Ο κίνδυνος είναι κινούμενος και βρίσκεται παντού.

Οι άλλοι, εμείς- άγνωστοι μεταξύ μας- κοιτάμε απαθείς τους αδέξιους σπασμούς των άκρων της γυναίκας που δηλώνουν μια απελπισμένη προσπάθεια να προφυλαχθεί. Καγχάζουμε από μέσα μας για το παράξενο θέαμα, αλλά ταυτόχρονα θυμόμαστε πως κάπως έτσι αντιδράσαμε και εμείς ένα μήνα πριν καλοκαιριάτικα, σαν πρωτακούσαμε την ηχογραφημένη φωνή της γυναίκας που κάνει τις ανακοινώσεις στον ηλεκτρικό.

Αγριέψανε τα πράγματα σκέφτομαι πριν αποβιβαστώ. Κατευθύνομαι στη σχολή με τα ακουστικά στα αυτιά. Όχι για μάθημα (που τέτοια προνόμια στις μέρες μας!). Χτύπησε και στο δικό μας κτήριο της σχολής το περιοδικό φαινόμενο της Κατάληψης και καλούμαι να σήμερα πάλι, μια βδομάδα έπειτα να ξανααγωνιστώ. Κατά κάποιο παράξενο τρόπο αισθάνομαι ένα καυτό ρεύμα αγανάκτησης να κυλάει μέσα μου για τα ‘’γεγονότα’’ αλλά δε θέλω να παλέψω στη δική τους αρένα με τα δικά τους όπλα. Συγγνώμη, δε θα πάρω!

Είμαι στην Πανεπιστημίου και προσπαθώ να διασχίσω τη Σίνα για να βρω τα παιδιά. Ναι προσπαθώ, επειδή εδώ και κάτι βδομάδες ο πλακόστρωτος πεζόδρομος που έσφυζε από πλανόδιες μουσικές και μαντατοφόρες τσιγγάνες έχει μετατραπεί σε ναρκοπέδιο. Κλείνω τη μύτη μου με τη μπλούζα γιατί η μυρωδιά αμμωνίας από τα ούρα με αηδιάζει. Σώματα ημιθανή κείτονται παντού, μέσα στους θάμνους, πάνω στα σκαλάκια της Ακαδημίας, στη μέση του δρόμου. Άνθρωποι- κάθε είδους ανθρωπότητας- λιώνουν με καφέ κεριά εκκλησίας στην ηρωίνη σε κουτάκια της coca cola και τρυπιούνται γυμνοί μπροστά στα μάτια του κόσμου. Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια ώρα που, πρώτον, η ‘’καθαρή’’ Τοσίτσα ‘’πανηγυρίζει’’ με θεατρικά δρώμενα και, δεύτερον, κάποιοι στο κλασικό παλάτι της Ακαδημίας πληρώνονται για να φιλοσοφούν μεταξύ τους.

Αστικοί μύθοι κάνουν λόγο για καραβάνια περιθωριακών ανθρώπων που έφεραν ασφαλίτες για να αποδείξουν πως η Ιδέα του Ασύλου έχει πεθάνει, εν καιρώ πάντα κατάληψης. Ένας μου πλασάρει μαριχουάνα αλλά εγώ –δήθεν απορροφημένος από τη μουσική- τον αποφεύγω με ταχύ βηματισμό. Δέκα μέτρα μπροστά μου κάποιος άλλος κλέβει την τσάντα μιας νεαρής κοπέλας η οποία ουρλιάζει και αμέσως ένα τσούρμο δέκα άτυπων οργάνων της τάξης παίρνουν το νόμο στα χέρια τους και εκτονώνουν τη βιαιότητά τους στον εγκληματία. Σχεδόν μπροστά από τη Νομική.

Έχοντας σχεδόν απεγκλωβιστεί από τον ‘’ανοιχτό θάλαμο εξομοίωσης εφιαλτών με την πραγματικότητα’’ αυξάνω την ένταση της μουσικής. Πράσινο. Περνάω. Είναι η πρώτη φορά που μιλάω μετά από τόσην ώρα, για να τραγουδήσω, στο ρυθμό της Adele:

Should I give up,
Or should I just keep chasin’ pavements?
Even if it leads nowhere…

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Maya λέει:

    Πολύ ωραίο κείμενο…με εκφράζουν σε σημαντικό βαθμό αυτά που γράφεις!

  2. Ο/Η Γεωργία λέει:

    Θάνο μου, έχεις δίκιο…εμείς όμως θα προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο, για το ομορφότερο, για το καινούργιο, έτσι; -)

  3. Ο/Η Π.Μ λέει:

    Έχοντας δει τα μισά μόνο από όσα περιγράφεις,το συναίσθημα το γνωρίζω καλά!Αθλιότητα της Αθήνας που ωστόσο δεν έχει χάσει ακόμη όλη τη γοητεία της. Όσο πιο μακριά είσαι από το κέντρο βέβαια, τόσο το καλύτερο. Και αυτό είναι άδικο!Πριν 10 χρόνια η Ομόνοια περπατιόταν τη νύχτα! Τώρα το σκέφτεσαι αν θες να περάσεις ακόμα και μέρα μεσημέρι. Πρωί δε λέω, γιατί οι επιρροές της νύχτας πολλές φορές δεν έχουν ακόμα ξεθωριάσει, παρά τον κόσμο που πηγαινοέρχεται!Θέλω το κέντρο πίσω με όλη την ομορφία του, αλλά φυσικά πιο πολύ το κόβω να μπαίνουν πρόσθετες ανακοινώσεις στο μετρό (ή πιο συχνές των ήδη υπάρχοντων) για προσοχή των προσωπικών μας αντικειμένων,παρά να αισθανθούμε ποτέ ασφάλεια στην ίδια μας την πόλη!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s