«Ντενεκεδούπολη» από την Ελένη Αντωνιάδου

Posted: Οκτώβριος 20, 2011 in Ελεύθερα Κείμενα

Πανόρμου. Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2011. Πρωί. Άλλη μια μέρα γενικής απεργίας των Μ.Μ.Μ. Φαινομενικά το ξεκίνημα μιας συνηθισμένης μέρας για το κέντρο της Αθήνας, με τα αυτοκίνητα να στοιβάζονται στους στενούς και αποπνικτικούς δρόμους και παράδρομους. Σήμερα όμως υπάρχει και μια “extra” πινελιά: τα ήδη λιλιπούτεια πεζοδρόμια φιλοξενούν, ως άξιοι χώροι στάθμευσης, εκτός από τα συνήθη μηχανάκια και αυτοκίνητα, σωρούς σκουπιδιών. Οι κάδοι σχεδόν μουγκρίζουν από την ασφυξία ενώ αναδίδουν την χαρακτηριστική ακαταμάχητη μυρωδιά…

Άθελά μου αρχίζω να σιγοτραγουδώ «Ντενεκεδούπολη, ντενεκεδούπολη είσαι ωραία τρανήήή…». Τι παλιμπαιδισμός είναι αυτός; Να πεις ότι με ενέπνευσε το ωραίο περιβάλλον να θυμηθώ τα νηπιακά μου χρόνια… Κι όμως το εν λόγω τοπίο θυμίζει εικαστική δημιουργία, ίσως μοντέρνας τέχνης, ναι, αλλά πάντως είναι artistique… Αυτή η πανδαισία χρωμάτων, το επιβλητικό μέγεθος του σωρού, η πρωτοτυπία και η μοναδικότητα του περιεχομένου…

Αυτό που δεν ταιριάζει εικαστικά με το δημιούργημα είναι η παρουσία ορισμένων ανθρώπων που περιεργάζονται την ύλη λες και ψάχνουν να βρουν κάποιον θησαυρό. Μαζί με τα αδέσποτα σκυλιά και τις γάτες οι άνθρωποι αυτοί σκίζουν τις πλαστικές σακούλες, αλλά τις περισσότερες φορές βρίσκουν.. άνθρακα! Ο κόσμος πλέον δεν πετά απερίσκεπτα τα αποφάγια του, απ’ ότι φαίνεται.

Καθώς κατεβαίνω προς την περιοχή του Κολωνακίου η γνώριμη πλέον σκουπιδομυρωδιά χάνεται για να δώσει την θέση της σε άρωμα …βανίλιας/κανέλλας/σανταλόξυλου, κλπ! Μην με γελάει η μύτη μου; Τι συνέβη; Μα φυσικά οι chic καφετέριες έχουν λάβει τα μέτρα τους και έχουν προσαρμοστεί σ’ αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε με το να επανδρωθούν με αρωματικά sticks…

Ζαλισμένη από την αλληλουχία βανίλιας-σκουπιδίλας-ινδικό μύρο περπατώ στην Σκουφά όπου παρατηρώ το εξής ενδιαφέρον φαινόμενο: οι κάδοι μπροστά από της φημισμένες boutiques δεν είναι-ως εκ θαύματος- παραγεμισμένοι… Απορημένη προχωρώ και λίγο μετά το μυστήριο λύνεται: μπροστά από κάποια λιγότερο «στυλάτα» μαγαζιά, όπως τσαγκαράδικα, έχουν εναποτεθεί-ποιος ξέρει από ποιόν-βουνά σκουπιδιών… Το μικρόβιο του νομικού με κατακλύζει διερωτώμενη τι είδους παράβαση στοιχειοθετείται εδώ… Φοβάμαι ότι ίσως υπάρχει νομικό κενό, καθώς ως γνωστόν η ζωή έχει μεγαλύτερη φαντασία από τον νομοθέτη.

Χθες βράδυ είδα στον ύπνο μου-τι άλλο;-σωρούς από σκουπίδια να με περικυκλώνουν και εγώ να μην μπορώ να ξεφύγω. Η αλάνθαστη ερμηνεία του Ονειροκρίτη είναι ξεκάθαρη: «δεν είναι καλό σημάδι αν δείτε στο όνειρό σας σκουπίδια, είναι πιθανό να μπλέξετε σε κάποιο κοινωνικό σκάνδαλο ή σε σκοτεινές επιχειρήσεις». Αυτό μας έλειπε τώρα.

«Ντενεκεδένιος ήλιος και τσίγκινα βουνά/

λαμαρινένιες στέγες και χάλκινα στενάάά».

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s