Αρχείο για Δεκέμβριος, 2011

30/12/11

Music Update No2

Uploading… … …

Please wait… … …

Please wait… …

Please wait…

Can you sing with all the voices of the mountain, can you paint with all the colours of the wind?

Πόσες και πόσες φορές δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι η φύση παράγει μουσική από μόνη της; Πόσες φορές δεν ακούσαμε ένα κομμάτι και νιώσαμε αμέσως τη φυσική αίσθηση που αναδύει; Κάποια κομμάτια μυρίζουν καλοκαίρι, κάποια άλλα χειμώνα. Και κάπου εκεί στο μεταίχμιο, ανάμεσα στη βροχή και τα σύννεφα, σε ένα αόρατο σύμπλεγμα, μια θαυματουργή ιεροτελεστία αναλαμβάνει τον πρώτο ρόλο για να συνθέσει την υψίστη του κόσμου μουσική. Πανδαισία χρωμάτων θα έλεγε κάποιος; Πανδαισία αισθήσεων θα διόρθωνα…

Ο αέρας λυσσάει, τα σύννεφα μαζεύονται σα στοιχειά που χορεύουν γύρω από το θήραμά τους και μυσταγωγικά, σχεδόν ερωτικά, λικνίζονται στα προστάγματα του σκοτεινού και ζοφερού αιθέρα. Τελικά η βαρύτητα επιβάλλεται. Και όταν  οι πρώτες σταγόνες αγγίξουν απαλά, επιθετικά, το χώμα, τότε σαν από εξπρεσιονιστικό καμβά ξεπετάγονται αρώματα, γεύσεις και χρώματα προς κάθε κατεύθυνση.

Ναι, για ακόμα μια φορά αφιερώνω την ανάρτησή μου στις βροχερές μέρες, που δυστυχώς έλειψαν αισθητά από το φθινόπωρο. Η φύση παράγει τη δική της μουσική την οποία αξίζει να λατρεύουμε, αλλά ποτέ δεν είναι κακό να τη συνοδεύουμε και με δέκα, είκοσι, τριάντα κομματάκια γραμμένα και ερμηνευμένα από ανθρώπινο χέρι και φωνή.

  1. Στην πρώτη θέση θα βάλω δύο πολύ αγαπημένα κομμάτια, τα οποία ήταν και ο λόγος για τον οποίο γράφω το άρθρο. Είναι η απόδειξη ότι η ποσότητα τελικά δεν κάνει τον καλλιτέχνη, αλλά η ποιότητα. Στο youtube υπάρχουν (άκουσατε, ακούσατε!!) μόνο ΔΥΟ κομμάτια τους, ενώ στο επίσημο site τους (μη φανταστείτε glamourιές) με το ζόρι θα βρείτε άλλα δύο. Δε γνωρίζουμε ημερομηνία σύστασης του συγκροτήματος, δε γνωρίζουμε ηλικίες, δε γνωρίζουμε καν αν αυτά τα κομμάτια ανήκουν σε κάποιο συγκεκριμένο δίσκο. Ένα εξαίρετο δείγμα του πώς θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται η μουσική, αποδεσμευμένη από καλούπια είτε ηλικιακά, είτε εμπορικά. Ό, τι πρέπει για τη νύχτα που πέφτει νωρίς, τα χριστουγεννιάτικα φώτα στους δρόμους να αναβοσβήνουν χαρούμενα και οι χοντρές σταγόνες της βροχής να διαθλάνε το φως τους λίγο πριν πέσουν στο χώμα, στην άσφαλτο, στα μαλλιά, το πρόσωπο ή και τη γλώσσα σας. Trip Hop, λοιπόν αγαπητοί μου Καλειδοσκόποι και μη.

Jazzy Trip Hop, God Bless It!

Στο επόμενο, ο τίτλος απλά δε θα μπορούσε να είναι καλύτερος…

2. Art of Empathy για τη συνέχεια. Dark Music for Dark Dreamers. Εμπνεόμενοι από την ταινία ‘The Snowman’, αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα συγκρότημα μελαγχολικής μουσικής για τους λίγους. Παρακαλώ μην το διαδώσετε, είναι μόνο για όσους ξέρουν να εκτιμούν τη μουσική.

A struggle for life,

a meaning not present,

It’s a struggle so silly,

When I’m with you

3.  Ποιος είπε ότι απαραίτητα στο άκουσμα της ιδιότητας “DJ”, η μουσική που ακούγεται δεν έχει καμία σχέση με… ΑΥΤΟ… ;;;

Ο DJ Krush μάς προσφέρει μια μοναδική απόλαυση που μυρίζει λίγο θάλασσα, αλλά φέρει πάνω της και τη γλυκιά υγρασία του απειλούμενου από το Σεπτέμβρη Αυγούστου.

4.  Το επόμενο κομμάτι είναι φρέσκο στις μουσικές επιλογές μου, αλλά νιώθω να το αγαπώ ήδη. Να είστε σίγουροι πως δε θα υπάρξει ούτε ένα άρθρο χωρίς να κάνω tribute σε κάποιον, για αυτό θα αναφέρω για ακόμα μια φορά το αναπόφευκτο: ευγνωμονώ πάντα τα άτομα από τα οποία περιστοιχίζομαι και που με βυθίζουν σε νέους κόσμους. Ερωτεύομαι από την αρχή και απολαμβάνω την κάθε στιγμή!

Barclay James Harvest, λοιπόν, χωρίς εισαγωγές και εκνευριστικές λεπτομέρειες. Όταν οι στίχοι μιλάνε, έμφαση στην επιφάνεια δεν είναι δυνατόν να δοθεί, είναι πράξη ασεβής και ιερόσυλη…

They keep my heart from your heart

We must be in the end

‘Cause I love you

5.  Πάμε σε κάτι διαφορετικό. Εδώ νομίζω πως οι fans του Kieslowski θα βρουν έναν λόγο για να διαβάσουν την ανάρτηση και να πατήσουν το link για το youtube. Αν πάλι δεν υπάρχει ούτε ένας fan, τότε το ξέρω, η ανάρτησή μου είναι καταδικασμένη…

Tango παρακαλώ πολύ και ο ίλιγγος που σου προκαλεί ο Preisner δεν είναι από τον ερωτικό χορό με την/ τον παρτενέρ σου. Είναι εκείνη η γλυκιά ζάλη που σου προκαλεί η μέθη του εαυτού σου, όταν ανακαλύπτεις νέες πτυχές του. Ένα άδειο δωμάτιο, μια γερή δόση φαντασίας, μια ακόμα μεγαλύτερη αίσθηση μεγαλείου και το πνεύμα σου μπορεί να κατακρεουργηθεί τόσο από τα βάρβαρα, όσο και από τους τρυφερά θέματα που εναλλάσσονται μέσα σε δυόμιση fucking λεπτά.

Και μια λεπτομέρεια για τους λάτρεις του tango, αλλά και για να καταρρίψουμε τα ηλίθια κοινωνικά στερεότυπα για τους ανίδεους: το tango δεν ήταν πάντα ερωτικός χορός ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα. Ξεκίνησε από τα καταγώγια της Αργεντινής, μεταξύ ανδρών…

It is all a question of sensitiveness…

 

6.  The Magic of Winter

Η επόμενη ανάρτηση παρουσιάζεται με τη μεγαλύτερη ψυχρότητα που θα μπορούσε ποτέ κανείς να παρουσιάσει μια τόσο τέλεια μουσική. Ξέρω ότι δεν της αξίζει να συμπεριλαμβάνεται μέσα σε μια δεκάδα με διάφορες άκυρες αράδες-και ειδικά να βρίσκεται στη θέση 6- αλλά δε γίνεται να μην το συμπεριλάβω.

Winter is coming’ και επειδή πλησιάζει γρήγορα και επιβλητικά τον καλωσορίζουμε, σαν αδελφό, προστάτη ή εραστή, με το καλύτερο intro:

Winter Magic

Of my children the dearest one is this stage
Where the moonlight on its alleys advances
Bent spring, summer in the care of
The White Ocean so wide
Which with the wings of a ghost moon
Arrives to retrieve me home

Upon the wintry earth, a moment like eternity
Which with the paws of a kitten to me creeps
Here at the tale’s roots I may live, where
A violin of vast longing
Its eternal melody paints
With its song awakens the Earth

Από το νέο επικό-και όχι μόνο- album κάποιων τρελών Φιλανδών που χωρίς να τους γνωρίζω και να με γνωρίζουν, με έχουν εκθέσει τόσο πολύ μέσα στους στίχους και τη μουσική τους που σκέφτομαι να διεκδικήσω πνευματικά δικαιώματα!!

7.   Και επειδή μετά την κορύφωση, το πάθος δεν μπορεί να φουντώσει σε καμία περίπτωση με τον ίδιο τρόπο που φουντώνει στα προκαταρκτικά, θα παραθέσω τρία κομματάκια που ενδείκνυνται για το μετά… Κάτι σαν αποθεραπεία. Και όντας πολύ σημαντική, πιστέψτε με, θα σας προσέξω πολύ μέχρι το τέλος. (Ή το κάνουμε σωστά ή καθόλου!) Δικό μας παιδί και απλά τρελαίνομαι!

8.  

Από το album τους Tranquility. Διαφορετικά από ό, τι είχατε ακούσει μέχρι τώρα; Σαφώς! Στο torrent υπάρχουν μόνο επτά από τα είκοσι κομμάτια του album,ενώ στο youtube υπάρχουν μόνο τέσσερα. Για τους φανατικούς των κομματιών, παρακαλείσθε-συμπεριλαμβανομένης και εμού-να καταθέσετε το ποσό των 11pounds στο amazon.uk ASAP!

9.  Και από την απαλή, γλυκιά ambient, περνάμε στην dark. Φιλανδοί και αυτοί (και να φανταστείτε ότι ακόμα δεν έχω φύγει!), εμπνέονται από το παλιό folk, τον κόσμο του Tolkien και τους αδερφούς Grimm και συνεπαίρνουν εμάς και ό, τι άλλο βρεθεί στο πέρασμά τους!

Μπορεί κανείς να βυθιστεί στην επικίλα (αντιποιητικό; Στ’….)ήδη από τις πρώτες μελωδίες…

10.   Και κλείνω με κάτι που θα με βοηθήσει να κλείσω και το όλο άρθρο. Παρ’ όλο που υπάρχει και σε πιο μεγάλη εκτέλεση, εγώ παραθέτω τη συγκεκριμένη. Και αυτό γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το χορτάσετε, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να το συνηθίσετε, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να χάσετε το ενδιαφέρον σας για αυτό, ούτε στο απειροελάχιστο δευτερόλεπτο. Δεν βάζω το The Promise. Βάζω το The Heart Asks Pleasure First γιατί αυτή είμαι, αυτό νιώθω, αυτή η μελωδία με συγκινεί, και γιατί όταν η καρδιά μου ζητά πρώτα την απόλαυση, σας κλείνει την πόρτα στα μούτρα, σας γράφει σε σημεία που δεν έχει  και βάζει τέρμα τη μουσική!


______________________

Βρήκα κάποιον να κλαίει ξεδιπλώνοντας με τα δάκρυά του την ψυχή του μπροστά μου . Ήταν από εκείνες τις στιγμές που το ενήλικο μυαλό σου σού υποδεικνύει πως δεν πρέπει να μιλήσεις, αλλά ταυτόχρονα η παιδική σου ψυχή σε σκουντάει και σου ψιθυρίζει πως ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ να μιλήσεις…

Σε τέτοιες περιπτώσεις, συνεχίζεις απλώς να ακούς τη βροχή της μουσικής και να μπερδεύεις τα δάκρυα με σταγόνες…

Φιλιά και Καλά Πρωτοχρονιά,

με Αγάπη από μένα!

:*

stitch bells (Θάνος Σώρας)

Tin Ornaments (Θάνος Σώρας)

 

 

 

 

 

 

- (Mυρτώ Παπακωνσταντίνου )

 

 

Καλές γιορτές και χρόνια πολλά. Να έχετε τις καμερές σας έτοιμες για όλα 😉

Αγαπητέ Αι – Βασίλη,
δεν πίστευα ποτέ οτι θα σου έγραφα γράμμα, πόσω μάλλον αφού δεν μπήκα ποτέ στον κόπο να το κάνω στα πολύ πιτσιρικέ μου χρόνια, τότε που έπεφτα στα πατώματα για ό,τι Παλλετίνα “ειδική,για τη ζωγραφική, είναι φανταστική”..κυκλοφορούσε(ανεκπλήρωτος πόθος, το συνθεσάιζερ Casio που δεν αγόρασα ποτέ ούτε εσύ φιλοτιμήθηκες), για την αυθεντική στολή Σπανιόλας, για το πενταόροφο σπίτι της Barbie με το στάβλο με τα φωσφοριζέ πόνι και πάει λέγοντας. Δεν σου έγραψα ποτέ όχι γιατί τα’ χα όλα τα παραπάνω στο πιάτο και σε είχα στην τελική γραμμένο, μπα, απλά απο μικρή ξεπαραμυθιάστηκα, το ‘ πιασα το υπονοούμενο οτι είσαι τζούφιος, μονίμως « ένα ελαφάκι για τον Κωστάκη» που λέει και η διαφήμιση, και στα χοντρά ζόρια, όταν σφίξουν οι κώλοι κάνεις την πάπια, πετάς ένα μπαρμπαδίστικο «χο, χο, χο» και καλά «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» και δεν κουβαλάς ποτέ αυτά που πραγματικά θέλουμε και μας φλομώνεις στη φιοριτούρα, τη γιρλάντα, τις κούκλες και τα ξύλινα αλογάκια. Καλά ρε συ, εκεί οι βοηθοί σου τα ξωτικά, νομίζω σε δουλεύουν ψιλό γαζί. Έχουν βγάλει πατρόν για πέντε-‘εξι ψωροπαιχνίδια απο τη δεκαετία του ’40, αυτά όλα κι όλα ψευτομαστορεύουν όλη τη χρονιά, λουφάρουν κάτω απο τη μύτη σου και λαμογιεύουν με την κυρά σου που την κορτάρουν κι εκείνη απο έξαψη τους δίνει και μασαμπουκώνουν όλη την ώρα δίπλες, κουραμπιέδες και μελομακάρονα και κοντεύουν να γίνουν αερόστατα, ενώ εσύ δεν έχεις πάρει πρέφα. Αλλά δικό σου το μαγαζί, δική σου η μπιζνα, καν’την οτι θες, μπουρλώτιασε την και γίνε εισοδηματίας, ξέρω γω…
Ξαναγυρνάω στο χαβά μου. Γιατί στα χώνω? Τι θελουμε? Άσε τα ελαφάκια, είναι πιο κομπλικέ η κατάσταση. Πάρε και σημείωνε. Θέλουμε καταρχήν δύναμη, τόλμη και αποφασιστικότητα για να κόψουμε το ρημάδι το τσιγάρο μιας και απο το ’10 οι καπνιστές στην Ελλάδα βγαίνουν στη σέντρα ή καλύτερα έξω στο αγιάζι για μερικά λεπτά φουμαρίσματος. Θέλουμε επίσης να κάνεις κανα μαγικό, ξέρεις, απ’ αυτά τα ψαρωτικά που πετάς χρυσόσκονη και τουμπάρεται όλη η πλάση, έτσι ώστε να καταφέρει η μπαρουτοχτυπημένη «γενιά των 700 ευρώ» να ξεκολλήσει απο πάνω της τη ρετσινιά αυτή, να πάρει τα πάνω της, να πάρει κεφάλι και την ανιούσα στα όσα τσεπώνει, γιατί με 700 ευρώ ούτε σπίτι νοικιάζεις, ούτε τα έξοδα σου έχεις αβάντα να κάνεις ως νέος, ούτε να ταξιδέψεις για να ανοίξει λίγο το μυαλό σου, ούτε να φας, ούτε να ντυθείς, ούτε καλά-καλά γκόμενα να συντηρήσεις δεν μπορείς, αν είσαι και κομματάκι Ελληνάρας που θες το κορίτσι να το έχεις στον αφρό(εμένα να δω πότε θα με αφρατέψουν). Καλά, εννοείται οτι αν είσαι γενιά των 700 και θες να λειτουργήσεις ως φυσιολογικός άνθρωπος, άρα να κάνεις mix n’ match απο όλα τα παραπάνω, θα πέσεις σε βαριά κατάθλιψη γιατι τα λεφτά αυτά δεν φτάνουν ούτε για ζήτω. Οπότε Αι – Βασίλη, αφού οι αξιωματούχοι του τόπου μας δεν ξεκουνάνε για να αλλάξει αυτό, είσαι η μόνη μας ελπίδα για το 2012. Μιλώντας για αξιωματούχους, θέλουμε επίσης να δώσεις φώτιση στους πολιτικούς μας(αν δεν δεις αντίδραση βαλ’τους νέφτι στον ποπό), ωστέ να καταλάβουν οτι αν δεν σαπορτάρουν τους νέους ανθρώπους, αν δεν τους δώσουν κίνητρα να δουλέψουν στο Ελλαδιστάν, θα πάρουν οι νέοι τα ματάκια τους και θα την κάνουν – και καλά θα κάνουν – και μετά θα κλαιγόμαστε γιατί η χώρα έχει μέσο όρο ηλικίας τα 50.
       Ακόμα βάλε στη λίστα σου να πακετάρεις στη συσκευασία του ενός τα γνωστά: απροσδόκητες γνωριμίες, ταξιδιάρικα φλερτ, κολλητούς φίλους ακόμα πιο κοντά και επιτέλους να χάσω αυτά τα 5 κιλά που έχουν σπιτωθεί πάνω μου και δεν φεύγουν ούτε με έξωση. Δεν μου λες, απο μουσικές πως πας? Βάλε και μια οκά απο κάτι πραγματικά καινούργιο που δεν έχει πάρει ακόμα το αυτί μας, γιατί απο τα επαναλαμβανόμενα distortions και τις ξανά-μανά rave γρατζουνιές στις κιθάρες των 00s κοντεύω να πάθω νευρικό κλονισμό. Αυτά. Επίσης, αγαπημένε μου Αι – Βασίλη, κάτι τελευταίο. Εσύ είσαι υπαίτιος για την χριστουγεννιάτικη επιστροφή της Άννας Βίσση? Εσύ μας έφερες τον μποναμά? Έχεις αρχίσει και το χάνεις νομίζω…

(Αυγή Τσολάκου)

 

(Αυγή Τσολάκου)

 

 

 

 

 

 

 

Flashback (Eλένη Mπατσιούλα)

 

I walk a lonely road (Eλένη Mπατσιούλα)

 

 

 

 

 

 

(Θάνος Σώρας)

 

 

 

 

 

 

Κοινό μυστικό (Πολύτιμη Μητσάκου)

 

 

 

 

Με αρτιστίκ διάθεση αυτή τη βδομάδα …

 

 

 

Η φοιτητική θεατρική ομάδα «Σημεία και Θέατρα» παρουσιάζει ένα από τα σημαντικότερα έργα του βρετανικού παραλόγου, το έργο του Toμ Στόπαρντ «Ο Ρόζενκρατζ και ο Γκίλντεστερν Είναι Νεκροί». Την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου στην Πάτρα (θέατρο «Λιθογραφείον», οδός Μαιζώνος 172Β, ώρα 21.15).

Μετά την Πάτρα, και συγκεκριμένα, τις Κυριακή 18 Δεκεμβρίου, Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου και Τρίτη 20 Δεκεμβρίου, το έργο θα παρουσιαστεί και στην Αθήνα: στο «Ονειροδρόμιο» (Αγαθάρχου 4 – 6, Ψυρρή, ώρα 19.30).

Ισορροπώντας μεταξύ δράματος και κωμωδίας, το έργο έχει ως αφετηρία την ιστορία του Άμλετ, από άλλη, όμως, οπτική γωνία. Ο Άμλετ γίνεται κομπάρσος και πρωταγωνιστές ο Ρόζενκρατζ και ο Γκίλντεστερν, οι δύο φίλοι του Άμλετ, οι οποίοι προσπαθούν να κατανοήσουν και να συμμετάσχουν στα τραγικά και σπουδαιότατα γεγονότα που οδηγούν τον Άμλετ στην τρέλα και το βασίλειο της Δανίας στην καταστροφή. Ο Στόπαρντ αναμετράται με τον Σαίξπηρ και οι χαρακτήρες που ξαναπλάθει παλεύουν με την μοίρα που τους επεφύλαξε πριν από αιώνες ο δημιουργός τους.

Σε μετάφραση και σκηνοθεσία Θοδωρή Ηλιόπουλου.

Παίζουν: Φίλιππος Αμολοχίτης, Φώτης Ηλιόπουλος, Λάμπρος Φακίτσας, Άννα Νάκου, Βάσια Αντωνίου, Ειρήνη Πανοπούλου, Κατερίνα Ράπτη, Μαρία Καλογήρου, Αντώνης Μπαλλής, Δήμητρα Χάλαρη, Φώτης Παυγέλος, Βασίλης Γεωργόπουλος, Θοδωρής Ηλιόπουλος

Διάρκεια: 110’

Καλησπέρα σας.

Τόσο καιρό από την αρχή της season με αποκαλείτε «Υπεύθυνο Διαδικτυακής Κυριαρχίας» (χωρίς ουδέποτε να το έχω αποδεχτεί) έτσι επειδή κάποιος σας είπε κάποτε ότι κάποιοι με έβγαλαν έτσι. Στη πραγματικότητα ούτε καν ξέρετε  τι εννοούσε αυτός ο κάποιος τότε που το είχε εκστομίσει και για ποιόν ακριβώς λόγο έπρεπε να τον πιστέψετε. Λες και πάτησε κάποιος στον εγκέφαλο σας «Paste» και «ΤΣΟΥΠ! κόλλησε η μαλακία». Και είναι κρίμα, δεν είναι να μην έχετε ιδέα τι σας γίνεται; Σε περίπτωση λοιπόν που σκαλώσατε άγρια έχω να πω πως αυτοαποκαλούμαι έτσι επειδή έχω το δικαίωμα να σας ψαρώνω με τις ναρκισσιστικές μου ανησυχίες εδώ και 3 γραμμές σε ένα post που έχει εντελώς διαφορετικό σκοπό. Τώρα που έχω τη προσοχή σας πάμε τώρα στο κυρίως θέμα.

Λοιπόν τη κατάσταση που επικρατεί λίγο πολύ τη ξέρετε. Κάθε Κυριακή κατά τις 6 μαζευόμαστε στη ΦΕΚ για να τρολλάρουμε ο ένας τον άλλο και όλοι μαζί τον Φίλιππο

λόγου χάρη

, να συζητήσουμε σοβαρά τι θα κάνουμε στο επόμενο τεύχος μας,

να γελάσουμε με τα συνηθισμένα

αλλά και τα μη συνηθισμένα αστεία,

να φάμε κανά φαγητό που έχει φέρει η Κάτια

ά λάθος ξέχασα Η ΚΑΤΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΦΑΓΗΤΟ ΕΔΩ ΚΑΙ 9 ΜΗΝΕΣ

…και μπλα μπλα όλα τα σχετικά αγαπημένα που μας κάνουν όλους να χάνουμε τη Θρυλάρα και τα τούρκικα στη τηλεόραση την ίδια ώρα. Υστέρως συνήθως όταν και υπάρχει όρεξη και συμμετοχή πάμε σε κάποιο από τα κοντινά μαγαζιά για ένα εντελώς διαφορετικό πρόγραμμα….με όλα τα παραπάνω (!) στο repeat+μερικές βασικές προσθήκες. Μάλλον κάτι πάει καλά και κρατάει καιρό αυτή η κολώνια.

Και ο σοφός λαός (τον αλέφαντο εννοώ) λέει πως ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει. Ελα μου ντε όμως που ο «Αλέφαντος» δεν ξέρει τη τύφλα του.

Ούτε έτσι θέλουμε να καταντήσουμε :

(a.k.a λιμνάζοντα νερά)

ούτε έτσι :

ούτε και έτσι. φυσικά :

(ΑΚΥΡΟ)

Αυτή τη Κυριακή πάμε για δραστικές αλλαγές που θα φέρουν τα πάνω-κάτω και θα ανεβάσουν την αδρεναλίνη της πρωτότυπης εμπειρίας στα ύψη. Βασικές διαφορές; Οι εξής :

Αλλαγή στην ώρα.

Για το τι ώρα ακριβώς εκρεμμεί ανακοίνωση

Αλλαγή στο μέρος. Εδώ κανονικά έμπαινε φωτογραφία από το Ονειροδρόμιο. Εξαιτίας της ΠΑΡΤΑΡΑΣ  μας όμως η μόνη φωτογραφία που βρήκα ήταν από χθες που περιμάζευαν ακόμα οι άνθρωποι τα ασυμάζευτα :

Τη κυριακή μας είπαν θα είναι όλα έτοιμα.

Αλλαγή στο περιεχόμενο.

(a.k.a ΘΕΑΤΡΟ)

Καλά καταλάβατε. Μετά τη Γαμηστερή μας συνάντηση θα πάμε από το Ονειροδρόμιο να παρακολουθήσουμε τον Φίλιππο, τον Φώτη, τον  Μπαλλή, τον Θοδωρή,τον Μπασίλε και την θεατρική τους ομάδα «Σημεία και Θέατρα» στην παράσταση «Ο ΡΟΖΕΝΚΡΑΤΖ ΚΑΙ Ο ΓΚΙΛΝΤΕΣΤΕΡΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΙ». Η παράσταη είναι πάρα πολύ καλή, την είχαν παίξει και πέρσυ, την ξέρουν, την εμπιστεύονται και είναι έτοιμοι να μας χαρίσουν ένα ταξίδι στα άδυτα ενός μετασαιξπιρικού σουρεαλιστικού κόσμου. Πάμε τώρα στις ειδικές αποστολές σας.

Σκουρόγλου : να φέρεις τους καλεσμένους από τον γάμο που ήσουνα τις προάλλες.

Κοντογιάννη : να φέρεις έστω και το μισό ΑΝ από τη συναυλία των «Planet of Zeus» και 300 Σπαρτιάτες.

Σόρα : να φέρεις τη Νομική πάλι (δοκιμασμένη συνταγή).Το’χεις!

Γερακίδη : να μην φέρεις αρρώστιες ή Κοπενγαχινούς που δεν θα καταλαβαίνουν τίποτα.

Μενέλαε : να μην ξεμείνουμε Πάτρα εμείς.

Παπαματθαιακάκη Γιάννη : να φέρεις τους φίλους σου τους γκραφιτάδες και τις μανάδες και τις Θειές τους.

Κοκκάλη : να μην είσαι ο μόνος που ήξερε τη παράσταση πριν τη δει.

Κάτια : να φέρεις να φάμε τίποτα.

Αντριάννα : να κάτσεις στις μπροστινές θέσεις 🙂                                      (Σε αγαπάμε)

Βαβελώνα : να φέρεις οσονών τις φωτό δημοσιεύσαμε ή πρόκειται να. Πες τους ότι υπήρχε σχετική συμφωνία στη δημοσίευση των φωτόγραφιών τους.

Σάντρίδιο : να βάλεις το κόκκινο παντελόνι.

Μάχη : να κάτσεις κεσυ στις μπροστινές θέσεις με το χαρτάκι «Αφανόμαλλο»

Xρήστο Γκέζο : να μην φέρεις το κίτρινο γραφικό σακίδιο πριν αρχίσουμε να σε φωνάζουμε KAI «Μπομπ Κιτρινοσακιδιούλη»

Πολύτιμη : να ΜΗΝ χτυπήσει το κινητό σου με τον ήχο του «Surfin’ bird» και πεθάνουν στα γέλια οι ηθοποιοί μας.

Αθηνά : να φέρεις την άνοιξη.

Eλένη Αντωνιάδου : σου δίνω 2 για να διαλέξεις.Ή να βλάψεις το μαλλί σου μπλε να γελάμε ή να βρείς αποστολές για όσους στη λίστα δεν έχουν. Διαλέγεις και παίρνεις.

Φρονίμου Τιτίκα : Nα είσαι «φρόνιμη» !

Αντώνης Μπαλλής : να μην σε επηρεάσει η ήττα του Άρη στην παράσταση. Όλα καλά. Σε λίγο παίζετε και εσείς με τη Δόξα Δράμας.

Τάγαρης Παναγιώτης : να φέρεις τη τάξη σου από την Μυτιλήνη. Ένα επιμορφωτικό ταξιδάκι για τα νησιοτόπαιδα θα ήταν ότι καλύτερο.

Mητσάκος Μιχάλης : να μην καλέσεις τον Justin Bieber για συναυλία μετά. Όσο bie-liber και να είσαι δεν έχεις το δικαίωμα να μας επιβάλλεις τα είδωλα σου.

Ζήνα Δήμητρα : YIXAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!

Ιωαννίδου Σουζάννα : να μην μιλάς κατά τη διάρκεια της παράστασης όσο στην προτελευταία συνάντηση γιατί θα σε αλλάξω θέση κατεργάρα.

Αυτά τα λίγα και καλά. Προφανώς όποιoς δεν μπορεί τη Κυριακή πάει κάποια από τις άλλες 2 μέρες (Δευτέρα ή τρίτη). Για περαιτέρω πληροφορίες ξέρετε που και πως να απευθυνθείτε. Ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Με εκτίμηση,

Το κΚλειδοσκόπιο

Φόλα ! (Θάνος Σόρας)

 

 

Στοιχειωμένο τσιμέντο (Θάνος Σόρας)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Giant λάθως (Μίμης Δάντης)

 

 

Βag (Μίμης Δάντης)

 

 

Κill him (Μίμης Δάντης)

 

 

 

 

 

Λεφτά χαφιέδες (Νίκος Νακόπουλος)

 

 

 

 

Περαιτέρω πληροφορίες στο https://tokaleidoskopio.wordpress.com/2011/12/05/%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82-intro/