«Οnce upon a time in Mexico» από τον Φίλιππα Αμολωφοχίτη

Posted: Δεκέμβριος 2, 2011 in Movies

Για όσους το «Machete» ήταν πολύ βίαιο, απλό ως προς το σενάριο (όπα μωρή κουλτούρα), είχε πολύ άσχημο πρωταγωνιστή, ή απλά δεν ήταν αρκετό, έχω καλά νέα: Ο Robert Rodriguez είχε ήδη γυρίσει ένα αντίστοιχο, παρόμοιο αλλά και διαφορετικό έργο. Βασικά τρία έργα αλλά τέλος πάντων. Σήμερα θα πούμε μια ιστορία η οποία ξεκινάει ως εξής:

ONCE UPON A TIME IN MEXICO

Η αλήθεια είναι ότι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια γι’ αυτό το έργο. Θα μπορούσα να ξαναγράψω την κριτική μου για το «Machete», αλλάζοντας απλά το καστ. Αυτό βέβαια, είναι από μόνο του μεγάλη αλλαγή. Ο Rodriguez, χρησιμοποίησε 2003 πολύ πιο ηχηρά ονόματα, όπως τον Antonio Banderas, την… πεθαμένη στην ιστορία του έργου αλλά πάντα χρήσιμη για την προώθηση της ταινίας, Salma Hayek, το Johnny Depp, τον Mickey Rourke, τον Willem Dafoe, ο οποίος έχει κάνει σολάριουμ για να μοιάζει μεξικάνος (όποιος θέλει το πιστεύει ειδάλλως δείτε ρε να μου πείτε αν έχω άδικο) και… αν έχει το θεό του, τον Enrique Iglesias, πάντα με το γνωστό κλαψιάρικο ύφος του θανατά, αλλά με διάθεση για αγριάδες (μη ρωτάτε πως, ο σκηνοθέτης μιλάμε είναι ιδιοφυία). Α ναι, παραλίγο να το ξεχάσω: ο Danny Trejo ( ο πρωταγωνιστής του «Machete» ντε!) παίζει ΚΑΙ εδώ, αν και ακόμα δεν ήταν έτοιμος για να κάνει τον απόλυτο νταή, ή τουλάχιστον δεν ήταν ακόμα έτοιμος να τα βάλει με θηρία όπως ο Banderas..

Προφανώς, όλο το έργο δεν είναι παρά μια τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά, (από τα πρώτα σε υψηλή ανάλυση παρακαλώ) παλαβή όλως διόλου ταινία, γεμάτη από μεγαλειώδεις σκηνές δράσης, μολονότι είναι λιγότερο βίαιο και πιο χολιγουντιανό από μετέπειτα ταινίες του Rodriguez και φυσικά από τιτανοτεράστιες ατάκες με μακράν καλύτερη τη στιγμή που ο Johnny Depp ρωτάει τον Dany Trejo αν ο τελευταίος είναι «Mexi-can» ή «Mexi-can’t»! Το σενάριο είναι γελοίο, ιδιαίτερα μπερδεμένο μάλιστα κατά περιόδους, οι ανατροπές είναι τόσο συχνές που παύουν να είναι ανατροπές (ανατροπή θα θεωρούνταν να ΜΗ πρόδιδε κάποιος κάποιον σ’ αυτό το έργο) και ο κάθε πρωταγωνιστής κάνει προσπάθεια να δείξει ότι ο δικός του χαρακτήρας είναι ο πιο γαμάτος και κουλ (ναι και ο Ενρίκε το κάνει αυτό).

Το λογικό είναι να απορείτε γιατί να δείτε αυτή την ταινία και γιατί κάνω τον κόπο να τη σχολιάσω. Η απάντηση είναι απλή και την έδωσα και στο “Machete”: Αν μπορείτε να δείτε μια ταινία ξέροντας ότι είναι μάπα από κάθε τεχνική, υποκριτική και άλλη γενικώς άποψη, απλά γουστάρετε να βλέπετε ιερά «τέρατα» του σινεμά να δέρνονται και να ανταλλάσσουν μεγαλοστομίες μέχρι τελικής πτώσεως, ενώ εσείς τρώτε πίτσες με καμένους φίλους (ή όπως εγώ με τους εξίσου καμένους γονείς μου) και φωνάζετε σαν τους Ούννους «ΠΩΩΩ!!!!!!» όλη την ώρα, τότε ρίξτε μια ματιά και στο “Once upon a time in Mexico”. Επίσης, αν είστε, ή νίωθετε, γυναίκα άνω των 50, και σας αρέσει ο  Banderas (σαν άντρας προφανώς ελπίζω όχι σαν ηθοποιός), τότε δείτε την οπωσδήποτε γιατί εδώ κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα και θα τον απολαύσετε στο έπακρο. Φαντάζομαι ότι και τα άλλα δυό τις σειράς (Το «Once upon a time in Mexico», είναι το τέλος μιας τριλογίας όπως εννοήθηκε και στην αρχή….) θα είναι μάλλον ολόιδια οπότε άμα πετύχω κανένα άλλο στο Μέγκα κάνα βράδυ δε θα παραλείψω να σας ενημερώσω. Δεν έβαζαν οι ηλίθιοι το «Desperado», που δείχνει και τα βυζιά της Salma Hayek…

ΥΓ. Στο Wikipedia αν δείτε λέει ότι το έργο είναι φόρος τιμής στο «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος». Αγνοήστε το.

 

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Φίλιππος λέει:

    Mε λένε Φίλιππο

  2. Ο/Η Φίλιππος λέει:

    Με λένε Φίλιππο.

  3. Ο/Η tokaleidoskopio λέει:

    Ρε για το «once upon a mexico» καθώς δεν μου είχε αρέσει καθόλου δεν έχω να πω πολλά.3 μόλις πράγματα.1)έπρεπε να βάλεις περισσότερες ατάκες γιατί θυμάμαι είχαν βάλει Banderas να σολάρει και 2)Που χάθηκε h salm-ίτσα και δεν κάνει ταινίες ?Βασικά δεν ρωτάω. Ξέρω πως την έχει φάει το Πάντειο (ελπίζω να το έπιασες) 3) Τώρα το είδες για πρώτη φορά ?

    Πάμε τώρα στα σοβαρά. Όσο και άχρωμο και τραβηγμένο να μου φάνηκε το παραπάνω τόσο αντίθετα συναισθήματα είχα για το «Desperado». H ταινία μαζί με το «Godzilla» (άλλο αριστούργημα) ήταν οι 2 ταινίες-διέξοδος στα ανιαρά χρόνια του γυμνασίου. Γενικά δεν θυμάμαι πολλά. Λίγα από τα πράγματα που θυμάμαι είναι πως ο τρέχος πέταγε μαχαιράκια μέχρι και για να τινάξει το πουλί του στο κατούρημα και ότι τον Βanderas τον λέγανε «el mariachi». Οι σκηνές όμως που με καθήλωναν είναι όταν άνοιγαν τις βαλίτσες και ελευθέρωναν τον πόλεμο του βιετνάμ σε suitcase edition (κατά το pocket edition υποθέτω το’πιασες).Σφαίρες, φωτιές,ρουκέτες,υγρό πυρ, στερεό πυρ ότι θες είχανε αυτές οι βαλίτσες. Πραγματικά καθηλωνόμουν .Δεν έχω λόγια. Παίζει και να συγκινήθηκα 1%. Άμα δεν την έχεις δει ψηστο να τη δούμε παρέα.

    Υ.Γ Παντού μπαίνει Β’ ενικός καθώς δεν ξέρω ποιός άλλος θα ασχοληθεί με η πάρτυ μας 😛

    • Ο/Η Ο Γνώστης του είδους λέει:

      Το χα ξαναδεί πολύ μικρός και ούτε τότε μου είχε αρέσει. Απλά τώρα νόμιζα ότι θα μπορούσε

      • Ο/Η Ο Γνώστης του είδους λέει:

        να μου είχε αρέσει περισσότερο τώρα. Μάταια όμως αν και αυτά με τις κιθάρες ξανάγιναν και επίσης τα κανε ο Ενρίκε οπότε είχε κ άλλο πλάκα. Το Ντεσπεράντο επίσης το χω δει αλλά δεν το θυμάμαι, εκτός από τα βυζιά της Σάλμα φυσικά. Πάντως ενώ ξεκίνησα να γράφω το κείμενο με διάθεση να το εκθειάσω το έργο, κατέληξα να γράφω σκεπτόμενος ότι τελικά ήταν μάπα.. Κρίμα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s