«Χριστουγεννιατικη Ωδη στον Αι – Βασιλη!» από την Κατερίνα Γεωργουλά!

Posted: Δεκέμβριος 23, 2011 in Ελεύθερα Κείμενα
Αγαπητέ Αι – Βασίλη,
δεν πίστευα ποτέ οτι θα σου έγραφα γράμμα, πόσω μάλλον αφού δεν μπήκα ποτέ στον κόπο να το κάνω στα πολύ πιτσιρικέ μου χρόνια, τότε που έπεφτα στα πατώματα για ό,τι Παλλετίνα “ειδική,για τη ζωγραφική, είναι φανταστική”..κυκλοφορούσε(ανεκπλήρωτος πόθος, το συνθεσάιζερ Casio που δεν αγόρασα ποτέ ούτε εσύ φιλοτιμήθηκες), για την αυθεντική στολή Σπανιόλας, για το πενταόροφο σπίτι της Barbie με το στάβλο με τα φωσφοριζέ πόνι και πάει λέγοντας. Δεν σου έγραψα ποτέ όχι γιατί τα’ χα όλα τα παραπάνω στο πιάτο και σε είχα στην τελική γραμμένο, μπα, απλά απο μικρή ξεπαραμυθιάστηκα, το ‘ πιασα το υπονοούμενο οτι είσαι τζούφιος, μονίμως « ένα ελαφάκι για τον Κωστάκη» που λέει και η διαφήμιση, και στα χοντρά ζόρια, όταν σφίξουν οι κώλοι κάνεις την πάπια, πετάς ένα μπαρμπαδίστικο «χο, χο, χο» και καλά «άλλα λόγια να αγαπιόμαστε» και δεν κουβαλάς ποτέ αυτά που πραγματικά θέλουμε και μας φλομώνεις στη φιοριτούρα, τη γιρλάντα, τις κούκλες και τα ξύλινα αλογάκια. Καλά ρε συ, εκεί οι βοηθοί σου τα ξωτικά, νομίζω σε δουλεύουν ψιλό γαζί. Έχουν βγάλει πατρόν για πέντε-‘εξι ψωροπαιχνίδια απο τη δεκαετία του ’40, αυτά όλα κι όλα ψευτομαστορεύουν όλη τη χρονιά, λουφάρουν κάτω απο τη μύτη σου και λαμογιεύουν με την κυρά σου που την κορτάρουν κι εκείνη απο έξαψη τους δίνει και μασαμπουκώνουν όλη την ώρα δίπλες, κουραμπιέδες και μελομακάρονα και κοντεύουν να γίνουν αερόστατα, ενώ εσύ δεν έχεις πάρει πρέφα. Αλλά δικό σου το μαγαζί, δική σου η μπιζνα, καν’την οτι θες, μπουρλώτιασε την και γίνε εισοδηματίας, ξέρω γω…
Ξαναγυρνάω στο χαβά μου. Γιατί στα χώνω? Τι θελουμε? Άσε τα ελαφάκια, είναι πιο κομπλικέ η κατάσταση. Πάρε και σημείωνε. Θέλουμε καταρχήν δύναμη, τόλμη και αποφασιστικότητα για να κόψουμε το ρημάδι το τσιγάρο μιας και απο το ’10 οι καπνιστές στην Ελλάδα βγαίνουν στη σέντρα ή καλύτερα έξω στο αγιάζι για μερικά λεπτά φουμαρίσματος. Θέλουμε επίσης να κάνεις κανα μαγικό, ξέρεις, απ’ αυτά τα ψαρωτικά που πετάς χρυσόσκονη και τουμπάρεται όλη η πλάση, έτσι ώστε να καταφέρει η μπαρουτοχτυπημένη «γενιά των 700 ευρώ» να ξεκολλήσει απο πάνω της τη ρετσινιά αυτή, να πάρει τα πάνω της, να πάρει κεφάλι και την ανιούσα στα όσα τσεπώνει, γιατί με 700 ευρώ ούτε σπίτι νοικιάζεις, ούτε τα έξοδα σου έχεις αβάντα να κάνεις ως νέος, ούτε να ταξιδέψεις για να ανοίξει λίγο το μυαλό σου, ούτε να φας, ούτε να ντυθείς, ούτε καλά-καλά γκόμενα να συντηρήσεις δεν μπορείς, αν είσαι και κομματάκι Ελληνάρας που θες το κορίτσι να το έχεις στον αφρό(εμένα να δω πότε θα με αφρατέψουν). Καλά, εννοείται οτι αν είσαι γενιά των 700 και θες να λειτουργήσεις ως φυσιολογικός άνθρωπος, άρα να κάνεις mix n’ match απο όλα τα παραπάνω, θα πέσεις σε βαριά κατάθλιψη γιατι τα λεφτά αυτά δεν φτάνουν ούτε για ζήτω. Οπότε Αι – Βασίλη, αφού οι αξιωματούχοι του τόπου μας δεν ξεκουνάνε για να αλλάξει αυτό, είσαι η μόνη μας ελπίδα για το 2012. Μιλώντας για αξιωματούχους, θέλουμε επίσης να δώσεις φώτιση στους πολιτικούς μας(αν δεν δεις αντίδραση βαλ’τους νέφτι στον ποπό), ωστέ να καταλάβουν οτι αν δεν σαπορτάρουν τους νέους ανθρώπους, αν δεν τους δώσουν κίνητρα να δουλέψουν στο Ελλαδιστάν, θα πάρουν οι νέοι τα ματάκια τους και θα την κάνουν – και καλά θα κάνουν – και μετά θα κλαιγόμαστε γιατί η χώρα έχει μέσο όρο ηλικίας τα 50.
       Ακόμα βάλε στη λίστα σου να πακετάρεις στη συσκευασία του ενός τα γνωστά: απροσδόκητες γνωριμίες, ταξιδιάρικα φλερτ, κολλητούς φίλους ακόμα πιο κοντά και επιτέλους να χάσω αυτά τα 5 κιλά που έχουν σπιτωθεί πάνω μου και δεν φεύγουν ούτε με έξωση. Δεν μου λες, απο μουσικές πως πας? Βάλε και μια οκά απο κάτι πραγματικά καινούργιο που δεν έχει πάρει ακόμα το αυτί μας, γιατί απο τα επαναλαμβανόμενα distortions και τις ξανά-μανά rave γρατζουνιές στις κιθάρες των 00s κοντεύω να πάθω νευρικό κλονισμό. Αυτά. Επίσης, αγαπημένε μου Αι – Βασίλη, κάτι τελευταίο. Εσύ είσαι υπαίτιος για την χριστουγεννιάτικη επιστροφή της Άννας Βίσση? Εσύ μας έφερες τον μποναμά? Έχεις αρχίσει και το χάνεις νομίζω…
Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η μέλισσα λέει:

    Άγιε Βασίλη, βάλε λίγο απ΄ όλα… και χαρά και δύναμη και χαμόγελο, γιατί μας κόβεις και μας κόβω να μην έχουμε. Δεν πειράζει, είμαστε ομορφόπαιδα και θα πάμε μπροστά.
    Εδώ που τα λέμε μόνο ο Άγιος Βασίλης μας απομένει. Κι όταν ξαναβρούμε την παιδική μας αθωότητα και τη δύναμη που είχαμε τότε, να ασχολούμαστε με όλα χωρίς να σκεφτόμαστε τι θα κερδίσουμε και τι θα χάσουμε, τότε θα προχωρήσουμε. Και τότε θα βρει κι ο Άγιος Βασίλης τη δύναμη και τα λεφτά και τα δώρα και όλα.
    Καλή μας συνέχεια, σε μικρούς και μεγάλους! Ισχύς εν τη ενώσει… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s