ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ: «ΕΘΝΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ» από την Ελένη Αντωνιάδου

Posted: Ιανουαρίου 28, 2012 in Ελεύθερα Κείμενα

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΤΑΣΗ: «ΕΘΝΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ»

            Και ξαφνικά το ανέμελο και φλύαρο βουητό των επιβατών κατέβηκε αρκετούς τόνους. Η ατμόσφαιρα βάρυνε προς στιγμήν και οι περισσότεροι βιάστηκαν να χώσουν τις μύτες τους σε free press έντυπα/βιβλία/ή έστω διαφημιστικά φυλλάδια… Η ίδια «ιεροτελεστία» κάθε φορά που κάποιος πρόσφατα αποφυλακισμένος-άρτι αφιχθείς από το τάδε κέντρο αποτοξίνωσης-φτωχός κηδεμόνας παιδιού με προβλήματα υγείας, μπαίνει σε έναν συρμό. Χωρίς να θέλω να γίνω γραφική θυμίζει την είσοδο των Παραφρόνων στο Hogwarts Express, για όσους έχουν διαβάσει το γνωστό βιβλίο…

Προσπαθώ να καταλάβω τι προκαλεί αυτήν την μαζική αποστροφή: «Το όχι και τόσο καλαίσθητο θέαμα-ιδιαίτερα στην περίπτωση των ακρωτηριασμένων; Η οργή ότι δεν ζούμε σε ένα κράτος Πρόνοιας; Το αίσθημα ενοχής επειδή προτιμάω να δώσω τα 20-30 cents σε τσίχλες, φιλτράκια, χαρτοπόλεμο; Ο αυτοματισμός και η συνήθεια του-δεν-δίνω;»

Φυσικά να μην ξεχάσω να αναφέρω το κλασσικό σενάριο συνομωσίας: «καλό του κάνω, είναι πρεζόνι». Αυτό πια! Ότι πρέπει να είναι όλοι ναρκομανείς/καμουφλαρισμένοι τσιγγάνοι με σκοτεινό σχέδιο πλουτισμού και πάει λέγοντας;

Δηλαδή δεν μπορεί να είναι απλώς… πάμφτωχοι; Φτωχοί. Απένταροι. Πώς το λένε; Άνθρωποι που ζουν με την έσχατη «ποιότητα» ζωής. Άνθρωποι απελπισμένοι. Άνθρωποι σκιές. Το ξέρω πως είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς και γι’ αυτό οι περισσότεροι από εμάς ζούμε σε άρνηση. Αλλά αν προσέξετε εκεί έξω, υπάρχουν κάποια πλάσματα που περπατούν με μάτια πελώρια και άδεια, και σού διηγούνται ακατάσχετα ιστορίες στο παραμιλητό τους… Ε, αν και αυτοί υποκρίνονται, να τους στείλουμε όλους μαζί στο Royal Theater, αδικούνται εδώ.

Τέλος υπάρχουν και αυτοί που σε περιμένουν έξω από έναν φούρνο ή ένα εστιατόριο και σου ζητούν να τους αγοράσεις ένα κομμάτι ψωμί. Βέβαια κανείς δεν σου εγγυάται ότι αυτό το κομμάτι ψωμί δεν θα μεταπωληθεί για αποκομιδή χρημάτων. Υπάρχει και αυτή η περίπτωση.

«Κατά τ’ άλλα εσείς που’ σαστε υγιείς και αξιοπρεπείς βοηθήστε μας και λίγο…»

 

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Μετανάστης λέει:

    أريد مليونأريد مليونأريد مليوأريد مليونن أريد ملأريد مليونين أريد مليون أريد مليونأريد مليونأريد مليونأريد مليون

  2. Ο/Η Πρεζάκιας λέει:

    Έχεις μήπως πενήντα λεπτά;

  3. Ο/Η Νακό λέει:

    Σε πρώτο επίπεδο θέλω να κάνω την παρατήρηση πως κατά τη γνώμη μου ο ναρκομανής ζητιάνος από τον φτωχό ζητιάνο κάνει εξόφθαλμο μπαμ! Πρέπει να είσαι πολύ ανίδεος ή άπειρος για να μην ξέρεις την διαφορά.

    Από εκεί και πέρα σε συγκριτικό βαθμό δεν θεωρώ και τόσο κακό να μη δίνουν λεφτά οι επιβάτες του μετρό στους ζητιάνους. Υπάρχουν άλλα 15.000 πράγματα που η απρόσωπη και άκρως οπορτουνιστική κοινωνία μας δεν δείχνει την δέουσα ευαισθησία. Το γεγονός ότι οι επιβάτες του μετρό δεν επενδύουν στις 5% πιθανότητες που υπάρχουν πραγματικά τα λεφτά αυτά να βοηθήσουν κάποιον που είναι έντιμα πάμφτωχος να βάλει κάτι στο στομάχι του δεν με προβληματίζει.

    Εν ολίγοις δεν έχω κάποιο θέμα με το κείμενο και δεν το θεωρώ άστοχο ή κάτι τέτοιο αλλά είμαι οπαδός του αγγλικού «bigger picture» και δεν θεωρώ το 1 ευρώ που υποθετικά διαθέτει κάποιος σε ζητιάνο λόγο να είναι καλά με τον εαυτό του μα πάνω απ’όλα όχι λύση στο πρόβλημα της φτώχειας ή της οικονομικής κρίσης.

    Υ.Γ: παίζει να το υπερανέλυσα, σοζ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s