Αρχείο για Ιανουαρίου, 2013

The Angels’ Share του Ken Loach

Posted: Ιανουαρίου 28, 2013 in Movies

The Angels’ Share του Ken Loach

ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ από το Θοδωρή Ηλιόπουλο

ΜΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΤΑΙΝΙΑ

Η ταινία χαρακτηρίζεται ως κωμωδία. Και πράγματι τα έντονα κωμικά στοιχεία, σε συνδυασμό με τον ευχάριστο τρόπο «αφήγησης» που επιλέγει και επιτυγχάνει ο KenLoach δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό αυτό. Ωστόσο, δεν πρόκειται για μια αστεία ιστορία. Είναι ιστορία του Ρόμπι, ενός περιθωριακού και αλητήριου τύπου στη Μεγάλη Βρετανία που αναγκάζεται ή επιλέγει να αλλάξει ζωή, όταν γίνεται πατέρας. Όμως το παρελθόν του δεν του αφήνει περιθώριο μεταμέλειας: η σύζυγός του δεν τον εμπιστεύεται, οι πεθεροί του δε θέλουν να τον βλέπουν και θύματά του ξυλοδαρμού τον κυνηγούν ανελέητα, θεωρώντας ελαστική την ποινή που το επέβαλε το δικαστήριο: καταναγκαστική εργασία προς όφελος της κοινότητας. Και η τύχη τελικά του χαμογελά, χάρη στον επιβλέποντα την εργασία, τον Χάρι. Ο Χάρι του συμπαραστέκεται και αλλάζει την μοίρα του Ρόμπι, φέρνοντάς τον σε επαφή με το ουίσκι! Στη συνέχεια, η ιστορία παίρνει «αστυνομικού» χαρακτήρα τροπή, και δίνει την ευκαιρία στην κωμωδία να αναδειχθεί: ο Ρόμπι και τρεις συνάδελφοί του από τα καταναγκαστικά έργα αποφασίζουν να κλέψουν το βαρέλι με το πιο σπάνιο ουίσκι στον κόσμο επ’ αφορμή της δημοπρασίας του.

ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ

Ευρωπαϊκή όχι μόνο λόγω «καταγωγής» του δημιουργού της και των ηρώων της, αλλά κυρίως για το πλούσιο πολιτικό – κοινωνικό της υπόβαθρο. Οι ήρωες της ταινίας ανήκουν στην εργατική τάξη, ίσως κάποιοι και στο λούμπεν κομμάτι της. Ρεμάλια, μικροαπατεώνες, περιθωριακοί. Και ο KenLoach καταφέρνει να παρουσιάσει με πολύ ρεαλιστικό και πραγματικό τρόπο την καθημερινότητά τους, τα προβλήματά τους, αλλά και τα ψυχολογικά αδιέξοδα που τους βασανίζουν. Μαζί και τα πραγματικά εμπόδια που επιτείνουν το αδιέξοδο. Τελικά βλέπουμε μια λεπτομερή εικόνα της καθημερινής ζωής των πρωταγωνιστών της ιστορίας, ιδίως γίνεται σαφές πώς η μεταμέλεια και η ειλικρινής διάθεση για αλλαγή ζωής μπορεί να μην αρκεί, εξαιτίας του στοιχειού του παρελθόντος. Δεν αρκείται όμως εκεί. Τελικά, η επιθυμία και η επιμονή του Ρόμπι να βγει από τη μιζέρια τον οδηγούν στη λύτρωση. Μαζί και η τύχη. Ίσως αυτό να είναι το μερίδιο των αγγέλων: άνθρωποι που πραγματικά είναι αποφασισμένοι να αλλάξουν την μοίρα τους και ορίζουν την τύχη τους. Το πολιτικό υπόβαθρο είναι ιδιαίτερα εμφανές στην τελευταία σκηνή της ταινίας, μαζί και με την πολιτική πρόταση. Οι τέσσερεις πρωταγωνιστές είναι πλέον πλούσιοι. Πλούσιοι σε σχέση με αυτό που ήταν, διότι τελικά η περιπέτειά τους δεν τους απέφερε κάποιον μυθικό θησαυρό. Ο Ρόμπι ετοιμάζεται να ξεκινήσει να δουλεύει (παρά τα λεφτά) και το αυτοκίνητο που επιλέγει να αγοράσει είναι εκείνο που θα τον εξυπηρετεί, παρ’ ότι κάθε άλλο παρά πολυτελές. Αποχαιρετά λέγοντας στους φίλους του «κάντε κάτι χρήσιμο». Αντίθετα από τον Ρόμπι, οι υπόλοιποι μάλλον δεν έχουν απόλυτη συναίσθηση της κατάστασης. Ζαλισμένοι από τα χρήματα, δεν ξέρουν τι να κάνουν, και η ταινία κλείνει με την απόφασή τους να πάνε να πιουν! Το happyendφαίνεται πως σπάει λίγο, διότι είναι αμφίβολο αν όλοι οι ήρωες πραγματικά θα αλλάξουν ζωή, θα αξιοποιήσουν τη δεύτερη ευκαιρία για την οποία ακούμε από την αρχή της ταινίας. Δεν είναι τελικά θέμα χρημάτων, αλλά ψυχής και μυαλού.

Αμερικάνικη όχι μόνο εξαιτίας του happyend και του οιονεί americandreamπου βιώνουν οι ήρωες (βλ. όμως και μόλις παραπάνω), αλλά και του τρόπου παρουσίασης της ταινίας. Αρχικά γνωρίζουμε τους ήρωες και την καθημερινή τους ζωή. Ξεχωρίζει ο πρωταγωνιστής. Τα προβλήματά του είναι πιο έντονα. Και όσο εξελίσσεται η ιστορία εντείνονται. Τελικά τον οδηγούν σε αδιέξοδο και απόγνωση. Αποφασίζει να αντιδράσει. Στήνει ένα κόλπο από το οποίο θα εξαρτηθεί αν θα καταστραφεί παντελώς ή θα μπορέσει τελικά να ευτυχήσει. Και τέλος, μετά από ψιλό – ανατροπές στην πορεία, τα λεφτά είναι δικά του! Φυσικά, στη δομή αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό το εύληπτο της ταινίας. Επιπλέον, μέσα στα στάδια της ιστορίας ενσωματώνονται αστεία και κωμικές καταστάσεις που μαζί με την καλή ερμηνεία του PaulBranniganκάνουν την ταινία ακόμη πιο ευχάριστη.

Advertisements

Coasters-Down in Mexico

Μεξικάλι 1968

Το μπαρ απόψε ήταν γεμάτο. Η ορχίστρα έπαιζε τα γνωστά, και οι παραγγελίες έδιναν και έπερναν. Η πελατεία ήταν η σταθερή. Μόνο ο γέρος γκρίνγκο με και ο πιτσιρικάς ξεχώριζαν. Ο γερο γκρίνγκο, αμέσως μόλις είχαν μπει μπήκαν, είχε προσέξει τον Τζο. Τον κοίταγε περίεργα. Λες και είχε δει κάτι περίεργο. “Δεν βαριέσαι, σκέφτηκε, αυτό το χέρι πάντα ξεχώριζε. Και για τό παίξιμο του στο πιάνο, και για το χρώμα.” Σε μία φάση ο γέρος σηκώθηκε, και με το θάρρος του Αμερικάνου τουρίστα στην πόλη, πλησίασε στην μπάρα

“Ουνα σερβέισα υ ούνα κόουκα ποουρ ελ τσίκοου ποουρ φαβόουρ” είπε με τα σπασμένα ισπανικά ενός Αμερικάνου τουρίστα. Μετά το γύρισε στην βαριά προφορά του αμερικάνικου νότου. “ Ο πιανίστας είναι πολύ καλός.. Εντυπωσιακό παίξιμο. Που τον βρήκατε;”

 “Τον Τζο; Τον ξέβρασε το κύμα από τα μέρη μας πριν από λίγα χρόνια. Και αυτός γκρίνγκο είναι, αλλά για κάποιον λόγο δεν περνά απέναντι. Απλά μερικές φορές κάθεται και αγναντεύει την άλλη όχθη. Κοιτά και σκέφτεται…Θεός ξέρει τι….Ίσως το Σαν Ντιέγκο. Από εκεί μας είπε ότι έρχεται…. Και λόγο για να πιστεύω το αντίθετο δεν έχω.”

Ο γερογκρίνγκο γύρισε στο τραπέζι του, με την μπύρα και την κοκακόλα στο χέρι. Έδωσε την κοκακόλα στον μικρό και κάθησε με την μπύρα. “ Μπας και;” Σκέφτηκε στιγμιαία. “Τι σκέφτεσαι; Τον ρώτησε ο μικρός.” “Αχ τίποτα γιε μου, τα παλιά…..θυμάσαι που σου είχα πει ότι σε αυτά τα μέρη είχα πάει ταξίδι του μέλητος την γιαγιά σου; Αυτό. Αχ είμαστε νέοι τότε….Μεγαλύτεροι από ‘σένα. Ήμουν εγώ ένας μπαγαπόντης, όταν ήμουν νέος, αλλά η γιαγιά σου είχε τον τρόπο της…..και με έβαλε στον σωστό δρόμο, και να ‘μαστε πάλι εδώ”.

Εν τω μεταξύ η ορχίστρα είχε ξεκινήσει το διάλειμα της. Ο γέρογκρίνγκο είπε μια δικαιολογία στον μικρό και πλησίασε τον πιανίστα.

“Φαίνεται να έχετε ένα εξαιρετικό ταλέντο στα χέρια σας. Για το παίξιμο στο πιάνο μιλάω. Είστε πολύ καλός”

“Κάποτε έπαιζα σε μεγάλη μπάντα, πίσω στην πατρίδα. Γνωρίζόμαστε;”

“ Κάποια πόλη στη Λουιζιάνα, παλιά, ίσως και πολύ παλία.”

“Λουιζιάνα, παλιά, πολύ παλιά. Δεν μου λέει και τίποτα. Μπάτσος είστε;”

“Ήμουν, τώρα έχω βγει στην σύνταξη. Και απο ‘δω είμαι περαστικός.”

“Και ‘γω περαστικός ήμουν, αλλά κόλησα εδώ.”

“Έτσι μου είπε και ο μπάρμαν, αλλά θα υπάρχει και μια κυρία που σας περιμένει από την άλλη πλευρά των συνόρων.”

“Δεν έχω τίποτα πλέον από την άλλη πλευρά των συνόρων. Ω γέγωναι γέγωναι.”

“Αντιθέτως, κάποια σας περιμένει εδώ και καιρό.”

“Και ο μικρός;”

 “Εγγονός μου, του δείχνω τα μέρη που πήγαμε με την κυρά μου όταν είμασταν νιόπαντροι. Άλλες εποχές τότε”

“Ναι άλλες εποχές. Με το μπαρδόν αλλά πρέπει να ξανααρχήσω δουλειά. Καλό ταξίδι και χάρηκα για την γνωριμία, κύριε”

“Σας περιμένουμε από την άλλη πλευρά των συνόρων, όποτε το θελήσετε, κύριε. Σας περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες”.

Πήρε τον μικρό απαλά από το χερι, κινήθηκε προς την πόρτα με διάσιμη βραδύτητα των γερων γκρίνγκο του νότου, άνοιξε την πόρτα και χάθηκε, χαμογελώντας πονηρά, στην ζέστη της Μπάχα Καλιφόρνια.

 

 

                                       Δελτίο Τύπου

 

                                 Στη μνήμη του Τεό

 

Tο πρώτο πράγμα που ‘κανε ο Θεός, λέει ο άντρας, είναι το ταξίδι.

Έπειτα… την αμφιβολία… και τη νοσταλγία, απαντά ο A. στον ίδιο τόνο.

Έτσι χαιρετιούνται δυο παλιοί φίλοι που ξανασυναντιούνται στο Bλέμμα του Oδυσσέα.

 

Στις 24 Ιανουαρίου 2012 ο Θόδωρος Αγγελόπουλος αναχώρησε για το δικό του ταξίδι  προς την αιωνιότητα, προς το όνειρο, προς μια νέα αρχή:  “In my end is my beginning” (στο τέλος μου είναι η αρχή μου) ήταν ο στίχος του Τ.Σ Έλιοτ που τόσο αγαπούσε, και ακολουθεί…

 

Από τις 24 έως και τις 30 Ιανουαρίου του 2013, ακριβώς έναν χρόνο μετά τον θάνατό του αλλά και πολλά χρόνια μετά την πρώτη ή την δεύτερη προβολή τους στους κινηματογράφους, οι αθάνατες ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου θα συναντήσουν ξανά το κοινό μέσα στις αίθουσες και σε κόπια φιλμ.

 

Οι αθηναϊκές αίθουσες που θα φιλοξενήσουν τις ταινίες καλύπτουν πολλές περιοχές της πόλης και είναι οι Δαναός, Ατλαντίς, Νανά, Μικρόκοσμος, Ταινιοθήκη Λαΐς, Τιτάνια, Cine Παράδεισος, Gazarte, Πτι Παλαί και το auditorium του Γαλλικού Ινστιτούτου που τιμητικά φέρει από πέρσι το ονοματεπώνυμο του σκηνοθέτη.

 

Προβολές θα γίνουν επίσης στα Ster Cinemas Θεσσαλονίκης και το Χατζηγιάννειο της Λάρισας.

 

 

Οι κόπιες των προβολών θα έχουν όλες αγγλικούς υπότιτλους εκτός από την ταινία “Οι Κυνηγοί” που θα παιχτεί με γαλλικούς υπότιτλους.

 

Ακολουθεί το πρόγραμμα προβολών για Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Λάρισα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                   

Πρόγραμμα προβολών

 

 

ΗΜΕΡΑ ΩΡΑ ΤΑΙΝΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
24/01/13 18:00 ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ 36′ ΑΤΛΑΝΤΙΣ (ΑΙΘΟΥΣΑ 2)
24/01/13 19:20 & 22:20 ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
24/01/13 19:30 ΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΤΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΕΙΟ ΠΝ. ΚΕΝΤΡΟ ΛΑΡΙΣΑ
24/01/13 19:45 & 22:30 ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ GAZARTE
24/01/13 20:00 Ο ΘΙΑΣΟΣ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
24/01/13 20:30 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
24/01/13 20:30 ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ ΝΑΝΑ (ΑΙΘΟΥΣΑ 3)
24/01/13 21:00 ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΘΗΝΩΝ
24/01/13 22:10 Η ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ STER CINEMAS Θεσ/κη (ΑΙΘΟΥΣΑ 5)
24/01/13 22:30 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΤΙ ΠΑΛΑΙ
24/01/13 22:40 Ο ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΣ ΔΑΝΑΟΣ (ΑΙΘΟΥΣΑ 2)
25/01/13 17:00 ΑΘΗΝΑ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
25/01/13 17:00 Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
25/01/13 19:20 & 22:20 ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
25/01/13 20:30 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ
25/01/13 22:00 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
25/01/13 22:10 Η ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ STER CINEMAS Θεσ/κη (ΑΙΘΟΥΣΑ 5)
26/01/13 12:00 Ο ΘΙΑΣΟΣ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
26/01/13 17:00 Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
26/01/13 17:00 ΑΘΗΝΑ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
26/01/13 19:30 Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ
26/01/13 21:30 ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
26/01/13 22:00 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 12:00 Ο ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 17:00 Η ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 17:00 ΑΘΗΝΑ, ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΤΙΤΑΝΙΑ CINEMAX
27/01/13 21:30 ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
28/01/13 20:00 Ο ΘΙΑΣΟΣ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
29/01/13 20:00 & 22:00 ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
30/01/13 21:00 ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ CINE ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ

 

 

Το ετήσιο μνημόσυνο θα γίνει  την Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013 ώρα 11:00, στον Άγιο  Λάζαρο 1ου Κοιμητηρίου Αθηνών. Δεν θα διατεθεί καφές. Τα χρήματα θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

 

Την Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013 ώρα 17:00 θα γίνει τρισάγιο στον χώρο του δυστυχήματος στην Περιφερειακή οδός Δραπετσώνας.

 

Με την παράκληση να αναρτηθεί, να μεταδοθεί και να δημοσιευθεί.

 

σσσσσ

 

 

ΜΑΘΕ ΤΕΧΝΗ ΚΙ ΑΣΤΗΝΕ – ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΤΟ ΚΑΛΕΙΔΟΣΚΟΠΙΟ»/ 17-19.1.13

 

Το metamatic:taf φιλοξενεί με χαρά το τριήμερο φεστιβάλ του φοιτητικού περιοδικού «Το Καλειδοσκόπιο» που εγκαινιάζεται την Πέμπτη 17 Ιανουαρίου και θα διαρκέσει έως τις 19 Ιανουαρίου 2013.

 

«Εμείς στο Καλειδοσκόπιο μάθαμε τέχνη και την αφήσαμε στις σελίδες του περιοδικού, σε θέατρα κι εκθέσεις, στους δρόμους της πόλης και για λίγες μέρες στους χώρους του metamatic:taf».

 

Το Καλειδοσκόπιο, το πρώτο free press περιοδικό της Αθήνας, προβάλλει μια εναλλακτική πρόταση κοινωνικής δραστηριοποίησης. Με κεντρικό  πρόταγμα τον επαναπροσδιορισμό του όρου «Άνθρωπος», αναζητά την κοινή έμπνευση, την κοινή χάραξη πορείας διαμέσου του πολιτισμού, του λόγου, της υγιούς συλλογικότητας και της συνεργασίας.

Συνοδεύουμε την έκδοση του πρώτου μας τεύχους για το 2013 με μια γιορτή πολιτισμού: νέοι καλλιτέχνες και ερμηνευτές, νέες δημιουργίες, εμπνεύσεις και ιδέες, εκφράζονται σε ένα μίνι φεστιβάλ που καλύπτει ολόκληρο το εύρος των δραστηριοτήτων του περιοδικού με θέατρο, μουσική, λογοτεχνία, ζωγραφική, φωτογραφία και κινηματογράφο. Η καλλιτεχνική μας δραστηριότητα πηγάζει από το προσωπικό μεράκι του καθενός, και δεν περιορίζεται στο εμπορικό κύκλωμα. Αντίθετα, απλώνεται στο άπειρο του αυθεντικού, του δημιουργικού και εμπνευσμένου τρόπου έκφρασης.

Το φεστιβάλ στηρίζεται και από την Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη, σε μια δυναμική συνένωση διαφορετικών προσπαθειών με έναν κοινό σκοπό: την ανάδειξη του πνεύματος και του πολιτισμού. Καθένας μπορεί να ανταλλάσσει το βιβλίο του όποτε το θελήσει, χωρίς χρηματικό αντίτιμο ή συνδρομή.

Το φεστιβαλ περιλαμβάνει:

έκθεση φωτογραφίας υπό τη θεματική «Εναλλακτικές πραγματικότητες»/ έκθεση ζωγραφικής / Ανταλλακτική βιβλιοθήκη / προβολές ταινιών μικρού μήκους από νέους Έλληνες και ξένους δημιουργούς, σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους ΘεσσαλονίκηςTiSFF/ αφήγηση κλασικών παραμυθιών από μέλη του περιοδικού / θεατρική παράσταση – συρραφή επιλεγμένων έργων Θεάτρου του παραλόγου που θα ερμηνεύσουν νέοι ηθοποιοί και φοιτητές / συναυλία από ανεξάρτητη νεανική μπάντα σε ρυθμούς ανανέωσης και προοπτικής

Για τις εικαστικές εκθέσεις (φωτογραφία, ζωγραφική) και για τις προβολές ταινιών μικρού μήκους, το «Καλειδοσκόπιο» διοργανώνει Άνοιχτό Κάλεσμα σε νέους δημιουργούς και δημιουργίες. Περισσότερες πληροφορίες: Υπεύθυνος Εικαστικών, Γιώργος Παπαματθαιάκης (georgepapam@hotmail.com) και Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων, Φώτης Ηλιόπουλος (foteliop@yahoo.gr)

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ αναλυτικότερα:

17/1: 19.00   Ανάγνωση κλασικών παραμυθιών

20.00 Θεατρική παράσταση και συζήτηση πάνω στο Θέατρο του παραλόγου. Παρουσιάζονται κείμενα μεγάλων εκπροσώπων του είδους.

21.30    Συναυλία από το καταξιωμένο σε Ελλάδα και Αγγλία συγκρότημα, the7frogs

17 – 19/1:       Έκθέση φωτογραφίας υπό τη θεματική «Εναλλακτικές πραγματικότητες»

Έκθεση ζωγραφικής

Προβολές ταινιών μικρού μήκους από νέους και ξένους δημιουργούς, σε συνεργασία και με το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Θεσσαλονίκης (TiSFF)

Ανταλλακτική Βιβλιοθήκη

                       

Είσοδος ελεύθερη (με προαιρετική οικονομική ενίσχυση για τους σκοπούς του περιοδικού)

 

Έναρξη: Πέμπτη 17.1.12, 19.00

Ώρες λειτουργίας εκθεσιακού χώρου: Δευτ-Σαβ 12.00-21.00, Κυρ 12.00-19.00

Είμαστε μόλις 16 χρονών όταν ο Βαγγέλης μου έδωσε μια τσαλακωμένη σελίδα με στίχους. Ο τίτλος έλεγε «Kaleidoscope». Είχε δει μέσα στο καλειδοσκόπιο του, και αποτύπωσε όλα τα οπτικά παιχνίδια με μία κιθάρα σε ένα τραγούδι γεμάτο εικόνες. Έτσι μου έδωσε το καλειδοσκόπιο- το τραγούδι αλλά και την σπίθα στην φαντασία μου- για να κοιτάξω και εγώ με την σειρά μου, ώστε να βρώ τις δικές του εικόνες και να δημιουργήσω τις δικές μου οφθαλμαπάτες. Έτσι κι αλλιώς, το καλειδοσκόπιο δεν θα δείξει ποτέ ακριβώς το ίδιο θέμα με αυτό που είδε ο προηγούμενος.

Βέβαια τότε είμαστε μικρά παιδία, και όσο και αν μας ενέπνεε το καλειδοσκόπιο, οι μουσικές και τα γούστα αλλάζανε πολύ γρήγορα, και όπως είναι λογικό αυτό συνέβει και στην αντίληψη μας για αυτό το μαγικό κυάλι. Έτσι το τραγούδι έμεινε χωρίς μουσική καταχωνιασμένο σε στοίβες ανάμεσα σε σκονισμένες ιδέες και στίχους που ακόμα και σήμερα δεν έχουν ξαναδιαβαστεί ποτέ.

Πρίν περίπου ένα χρόνο αναπολώντας τις σχολικές μου εμπνέυσεις ξέθαψα ένα τραγούδι που μου έφερε στο μυαλό εποχές που σχεδόν είχα διαγράψει. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, το φαντάστικα και το τραγούδισα. Τελικά κατάφερα να ανασύρω το καλειδοσκόπιο από το μπαούλο του μυαλού μου και βάλθηκα να το περιεργάζομαι και να κοιτάω, μέχρι που ξετυλίχθηκε μπροστά μου ο υπέροχος κόσμος του. Το Κaleidoscope απέκτησε σάρκα και οστά!

Αργότερα όταν άκουσα πως υπάρχει ένα περιοδικό ονόματι «Καλειδοσκόπιο», η πρώτη μου σκέψη ήταν, «τι να έχουν δει άραγε αυτοί μέσα από το καλειδοσκόπιό τους» ;

Το τραγούδι που ακολουθεί, αφήνεται στην διακριτική ευχέρια του καθένα, να το κρίνει ώστε να το καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη στον βούρκο των χαζοτράγουδων, ή να το αθωώσει και να του δώσει μια θέση στον παράδεισο που θα το τραγουδούν τα χερουβείμ. Μπορεί επίσης,  παρόλο που έχει μελοποιηθεί, να αποκτήσει μουσική και ρυθμό στο μυαλό του οποιουδήποτε σύμφωνα με την εντύπωση, την αδιαφορία, το  ενδιαφέρον ή και άγνοια που προξενεί. Έτσι κι αλλιώς αυτή είναι η μαγεία. Ποτέ δεν θα δούμε τα ίδια κοιτώντας μέσα από το καλειδοσκόπιο.

Kaleidoscope in the sky
Dazed my eyes tonight
I saw beautiful, confused my mind
Vanilla sky

Μεσ’ τα ονειρά μου όλα είναι λίγο πιο απόμακρα, από μακριά
Σαν σε καλειδοσκόπιο τα χρώματα κι’ εικόνες εναλλάσονται, ανοίγονται
Μαγικά και ανήμερα όλα είναι στο σήμερα, αλήθινα και ψεύτικα
Τρέχω μα δεν φεύγω, το πάτωμα κυλά κάτω απ’τα πόδια μου, και χάνετε

Γεμάτοι οι ουρανοί απ’όνειρα και αισθήματα
τα εφήμερα μας κάνουνε να νιώθουμε παιδιά
Ρε παιδιά μην το αφήνετε, μην κλαίτε και μην κλείνεστε
σε λαβυρίνθους που ονομάζονται ναρκωτικά
Μ’όλα αυτά που κάνουμε μα είναι τόσο απλά
αποβάλουμε τους μύθους και τα ερωτηματικά
Μεσ’τη θάλασσα ξεχύνομαι, σαν πιτσιρίκι δίνομαι
μπαίνω στα βαθιά σε περιπέτειες ξανά

One like rose and one like shield
in the bottom one like field

The place where all the places
on earth meet
Seen from different angles
without getting mixed

Kaleidoscope….

Γρηγόρης Ζαμπέλης