Η ιστορία του καλειδοσκοπίου μου.

Posted: Ιανουαρίου 6, 2013 in Ελεύθερα Κείμενα

Είμαστε μόλις 16 χρονών όταν ο Βαγγέλης μου έδωσε μια τσαλακωμένη σελίδα με στίχους. Ο τίτλος έλεγε «Kaleidoscope». Είχε δει μέσα στο καλειδοσκόπιο του, και αποτύπωσε όλα τα οπτικά παιχνίδια με μία κιθάρα σε ένα τραγούδι γεμάτο εικόνες. Έτσι μου έδωσε το καλειδοσκόπιο- το τραγούδι αλλά και την σπίθα στην φαντασία μου- για να κοιτάξω και εγώ με την σειρά μου, ώστε να βρώ τις δικές του εικόνες και να δημιουργήσω τις δικές μου οφθαλμαπάτες. Έτσι κι αλλιώς, το καλειδοσκόπιο δεν θα δείξει ποτέ ακριβώς το ίδιο θέμα με αυτό που είδε ο προηγούμενος.

Βέβαια τότε είμαστε μικρά παιδία, και όσο και αν μας ενέπνεε το καλειδοσκόπιο, οι μουσικές και τα γούστα αλλάζανε πολύ γρήγορα, και όπως είναι λογικό αυτό συνέβει και στην αντίληψη μας για αυτό το μαγικό κυάλι. Έτσι το τραγούδι έμεινε χωρίς μουσική καταχωνιασμένο σε στοίβες ανάμεσα σε σκονισμένες ιδέες και στίχους που ακόμα και σήμερα δεν έχουν ξαναδιαβαστεί ποτέ.

Πρίν περίπου ένα χρόνο αναπολώντας τις σχολικές μου εμπνέυσεις ξέθαψα ένα τραγούδι που μου έφερε στο μυαλό εποχές που σχεδόν είχα διαγράψει. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, το φαντάστικα και το τραγούδισα. Τελικά κατάφερα να ανασύρω το καλειδοσκόπιο από το μπαούλο του μυαλού μου και βάλθηκα να το περιεργάζομαι και να κοιτάω, μέχρι που ξετυλίχθηκε μπροστά μου ο υπέροχος κόσμος του. Το Κaleidoscope απέκτησε σάρκα και οστά!

Αργότερα όταν άκουσα πως υπάρχει ένα περιοδικό ονόματι «Καλειδοσκόπιο», η πρώτη μου σκέψη ήταν, «τι να έχουν δει άραγε αυτοί μέσα από το καλειδοσκόπιό τους» ;

Το τραγούδι που ακολουθεί, αφήνεται στην διακριτική ευχέρια του καθένα, να το κρίνει ώστε να το καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη στον βούρκο των χαζοτράγουδων, ή να το αθωώσει και να του δώσει μια θέση στον παράδεισο που θα το τραγουδούν τα χερουβείμ. Μπορεί επίσης,  παρόλο που έχει μελοποιηθεί, να αποκτήσει μουσική και ρυθμό στο μυαλό του οποιουδήποτε σύμφωνα με την εντύπωση, την αδιαφορία, το  ενδιαφέρον ή και άγνοια που προξενεί. Έτσι κι αλλιώς αυτή είναι η μαγεία. Ποτέ δεν θα δούμε τα ίδια κοιτώντας μέσα από το καλειδοσκόπιο.

Kaleidoscope in the sky
Dazed my eyes tonight
I saw beautiful, confused my mind
Vanilla sky

Μεσ’ τα ονειρά μου όλα είναι λίγο πιο απόμακρα, από μακριά
Σαν σε καλειδοσκόπιο τα χρώματα κι’ εικόνες εναλλάσονται, ανοίγονται
Μαγικά και ανήμερα όλα είναι στο σήμερα, αλήθινα και ψεύτικα
Τρέχω μα δεν φεύγω, το πάτωμα κυλά κάτω απ’τα πόδια μου, και χάνετε

Γεμάτοι οι ουρανοί απ’όνειρα και αισθήματα
τα εφήμερα μας κάνουνε να νιώθουμε παιδιά
Ρε παιδιά μην το αφήνετε, μην κλαίτε και μην κλείνεστε
σε λαβυρίνθους που ονομάζονται ναρκωτικά
Μ’όλα αυτά που κάνουμε μα είναι τόσο απλά
αποβάλουμε τους μύθους και τα ερωτηματικά
Μεσ’τη θάλασσα ξεχύνομαι, σαν πιτσιρίκι δίνομαι
μπαίνω στα βαθιά σε περιπέτειες ξανά

One like rose and one like shield
in the bottom one like field

The place where all the places
on earth meet
Seen from different angles
without getting mixed

Kaleidoscope….

Γρηγόρης Ζαμπέλης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s