Teaser για το φοβερό θέμα των ήχων στο νέο τεύχος!

Posted: Ιανουαρίου 23, 2013 in Τουρλού, Music

Coasters-Down in Mexico

Μεξικάλι 1968

Το μπαρ απόψε ήταν γεμάτο. Η ορχίστρα έπαιζε τα γνωστά, και οι παραγγελίες έδιναν και έπερναν. Η πελατεία ήταν η σταθερή. Μόνο ο γέρος γκρίνγκο με και ο πιτσιρικάς ξεχώριζαν. Ο γερο γκρίνγκο, αμέσως μόλις είχαν μπει μπήκαν, είχε προσέξει τον Τζο. Τον κοίταγε περίεργα. Λες και είχε δει κάτι περίεργο. “Δεν βαριέσαι, σκέφτηκε, αυτό το χέρι πάντα ξεχώριζε. Και για τό παίξιμο του στο πιάνο, και για το χρώμα.” Σε μία φάση ο γέρος σηκώθηκε, και με το θάρρος του Αμερικάνου τουρίστα στην πόλη, πλησίασε στην μπάρα

“Ουνα σερβέισα υ ούνα κόουκα ποουρ ελ τσίκοου ποουρ φαβόουρ” είπε με τα σπασμένα ισπανικά ενός Αμερικάνου τουρίστα. Μετά το γύρισε στην βαριά προφορά του αμερικάνικου νότου. “ Ο πιανίστας είναι πολύ καλός.. Εντυπωσιακό παίξιμο. Που τον βρήκατε;”

 “Τον Τζο; Τον ξέβρασε το κύμα από τα μέρη μας πριν από λίγα χρόνια. Και αυτός γκρίνγκο είναι, αλλά για κάποιον λόγο δεν περνά απέναντι. Απλά μερικές φορές κάθεται και αγναντεύει την άλλη όχθη. Κοιτά και σκέφτεται…Θεός ξέρει τι….Ίσως το Σαν Ντιέγκο. Από εκεί μας είπε ότι έρχεται…. Και λόγο για να πιστεύω το αντίθετο δεν έχω.”

Ο γερογκρίνγκο γύρισε στο τραπέζι του, με την μπύρα και την κοκακόλα στο χέρι. Έδωσε την κοκακόλα στον μικρό και κάθησε με την μπύρα. “ Μπας και;” Σκέφτηκε στιγμιαία. “Τι σκέφτεσαι; Τον ρώτησε ο μικρός.” “Αχ τίποτα γιε μου, τα παλιά…..θυμάσαι που σου είχα πει ότι σε αυτά τα μέρη είχα πάει ταξίδι του μέλητος την γιαγιά σου; Αυτό. Αχ είμαστε νέοι τότε….Μεγαλύτεροι από ‘σένα. Ήμουν εγώ ένας μπαγαπόντης, όταν ήμουν νέος, αλλά η γιαγιά σου είχε τον τρόπο της…..και με έβαλε στον σωστό δρόμο, και να ‘μαστε πάλι εδώ”.

Εν τω μεταξύ η ορχίστρα είχε ξεκινήσει το διάλειμα της. Ο γέρογκρίνγκο είπε μια δικαιολογία στον μικρό και πλησίασε τον πιανίστα.

“Φαίνεται να έχετε ένα εξαιρετικό ταλέντο στα χέρια σας. Για το παίξιμο στο πιάνο μιλάω. Είστε πολύ καλός”

“Κάποτε έπαιζα σε μεγάλη μπάντα, πίσω στην πατρίδα. Γνωρίζόμαστε;”

“ Κάποια πόλη στη Λουιζιάνα, παλιά, ίσως και πολύ παλία.”

“Λουιζιάνα, παλιά, πολύ παλιά. Δεν μου λέει και τίποτα. Μπάτσος είστε;”

“Ήμουν, τώρα έχω βγει στην σύνταξη. Και απο ‘δω είμαι περαστικός.”

“Και ‘γω περαστικός ήμουν, αλλά κόλησα εδώ.”

“Έτσι μου είπε και ο μπάρμαν, αλλά θα υπάρχει και μια κυρία που σας περιμένει από την άλλη πλευρά των συνόρων.”

“Δεν έχω τίποτα πλέον από την άλλη πλευρά των συνόρων. Ω γέγωναι γέγωναι.”

“Αντιθέτως, κάποια σας περιμένει εδώ και καιρό.”

“Και ο μικρός;”

 “Εγγονός μου, του δείχνω τα μέρη που πήγαμε με την κυρά μου όταν είμασταν νιόπαντροι. Άλλες εποχές τότε”

“Ναι άλλες εποχές. Με το μπαρδόν αλλά πρέπει να ξανααρχήσω δουλειά. Καλό ταξίδι και χάρηκα για την γνωριμία, κύριε”

“Σας περιμένουμε από την άλλη πλευρά των συνόρων, όποτε το θελήσετε, κύριε. Σας περιμένουμε με ανοιχτές αγκάλες”.

Πήρε τον μικρό απαλά από το χερι, κινήθηκε προς την πόρτα με διάσιμη βραδύτητα των γερων γκρίνγκο του νότου, άνοιξε την πόρτα και χάθηκε, χαμογελώντας πονηρά, στην ζέστη της Μπάχα Καλιφόρνια.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s